آیا ماموریت جدید ناسا پرده از اسرار منظومه شمسی بر می دارد؟

[ad_1]

هرچند سال، ناسا حدود ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا برای ماموریت های اکتشافی منظومه شمسی اختصاص می دهد. روز چهارشنبه آژانس فضایی اعلام کرد که امسال نه تنها یکی بلکه دو ماموریت اکتشاف فضایی از بین پنج فینالیست انتخاب خواهند شد.

به گزارش کلیک، یکی از آن‌ها پرواز به مشتری برای کشف سیارک های مرموز کبود رنگ آن خواهد بود. ماموریت دوم به بررسی سیارک تمام فلزی ۱۶ Psyche است: هسته ی یک سیاره مرده که میلیاردها سال پیش نابود شده است.

ناسا می گوید “این ماموریت ها به ما کمک می‌کنند در مورد دوران شکل گیری منظومه شمسی اطلاعات بیشتری کسب کنیم، دوره ای که تنها ۱۰ میلیون سال پس از تولد خورشید رخ داده است.”

دو فضاپیما پرواز تاریخی در بین سایر ۱۲ ماموریت های کلاس اکتشافی خواهند داشت و برنامه آن نیز کاملا انقلابی است. برای مثال فضاپیمای کلاس دیسکاوری به بشر کمک می‌کنند تا به دور سیارک ها بگردد، گرد و غبار تازه به زمین بیاورد، سیاره های کوتوله در کمربند سیارکی کشف کند، هزاران کاندیدای مشابه زمین پیدا کند، جاذبه ماه را اندازه بگیرد و هزاران کار برجسته دیگر.

ماموریت اکتشافی جدید ناسا

مشتری نه تنها بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی است  بلکه با وجود کمربند سیارکی، پلیس ترافیک منظومه شمسی محسوب می شود. اما قبل و بعد از مشتری یک ترافیک اسرارآمیز وجود دارد: دو دسته سیارک تروجان، یا سنگ های فضایی که دنباله سیارات هستند.

بشر در مورد تروجان های مشتری مطلب اندکی می داند. تنها رنگ آن‌ها(شرابی تیره) و این که تقریبا هم سن خورشید هستند، تنها اطلاعات ما از این تروجان ها محسوب می شود. به این ترتیب می توان گفت تمثیلی از فسیل خورشید محسوب می شوند.

جیم گرین می گوید “ما بسیار کم در مورد این اجرام می دانیم. آن‌ها ممکن است سیارک، دنباله دار، و یا حتی اجرام کمربند کوپر را اسیر کنند.”

فضاپیمای لوسی می تواند با سر زدن به شش سیارک تروجان مشتری، اسرار ناگفته ای در مورد منظومه شمسی برملا کند. این ماموریت ۱۱ ساله در سال ۲۰۲۱ آغاز خواهد شد و هارولد لویسن رهبری آن را بر عهده خواهد داشت.

Psyche: کاوش قلب دنیای مرده

اوایل تشکیل منظومه شمسی یک کابوس است.۴٫۶ میلیارد سال پیش جنین سیارات با غبار و گاز آمیخته شدند. زمین و ماه در چنین تغییر و تحولاتی ایجاد شده اند اما سایر جهان ها چندان خوش شانس نبودند.

یکی از آن‌ها با هسته فلزی در اندازه سیاره مریخ، با نام ۱۶ Psyche یک سیارک بسیار نادر و بزرگ است که در کمربند سیارکی واقع شده است.

این سیارک حدود ۱۵۵ مایل(۲۵۰ کیلومتر) پهنا داشته و از نیکل خالص ساخته شده، با این حال به نحوی عجیبی با آب پوشیده شده است. کاوشگر Psyche قرار است اکتبر ۲۰۲۳ پرتاب شده و به سمت سیاره مرده برود.

رهبری این ماموریت توسط دانشمند علوم فضایی دانشگاه آریزونا، لیندا الکینز خواهد بود که می گوید “این یک راه جدید برای بشر است تا بتواند هسته یک سیاره را ببیند.”

مارک اسکایز، مدیر عامل موسسه علوم سیاره ای معتقد است ناسا از برنامه های اعلام شده ی ۲۵ ساله خود عقب مانده است. وی می گوید انتخاب دو ماموریت، قدم مهمی برای ساخت برنامه ها است.

اسکایز عضو یکی از پنج ماموریت فینالیست بود که نتوانست بودجه را بگیرد. ماموریت وی شکار سیارک خطرناک NEOCam بود.

[ad_2]

لینک منبع

مشکلات احتمالی زمین به واسطه حرکت یک ستاره به سمت منظومه شمسی

[ad_1]

محققین مدتی است که ستاره Gliese 710 را می‌شناسند و می دانند که این ستاره مستقیم به سمت منظومه شمسی می آید، اما اکنون محل دقیق ورود آن را مشخص کرده اند.

به گزارش کلیک، این ستاره در فضا با سرعت ۳۲،۰۰۰مایل بر ساعت (۵۱،۴۹۹ کیلومتر بر ساعت) در حال حرکت است و حدود ۶۴ سال نوری فاصله دارد.(یک سال نوری حدود ۵،۸۷۸،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ یا ۹،۴۶۱،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ کیلومتر است)

طبق مقاله منتشر شده در مجله نجوم و اخترفیزیک در ماه نوامبر، Gliese 710 حدود نصف اندازه خورشید را داشته و در ۱٫۳۵ میلیون سال دیگر به زمین خواهد رسید.

تا جایی که می دانیم این ستاره قرار نیست مستقیما با زمین ادغام شود، بلکه از میان ابر اورت عبور می کند که یک لایه از تریلیون ها جرم یخی است.

ابر اورت

بنابراین هرچند این ستاره با فاصله ۷۷ نورـروز از ما قرار خواهد گرفت اما سرعت عبور ستاره از میان این ابر، این اجرام یخی و دنباله دارها را به میان منظومه شمسی پرتاب خواهد کرد. هر کدام از این اجرام ممکن است با زمین برخورد کنند.

در واقع Gliese 710 می تواند یک دوش ستاره ای قابل رویت را آغاز کند که حداقل ۱۰ دنباله دار در سال داشته و به مدت ۳ تا ۴ میلیون سال ادامه پیدا کند.

این تیم از داده های رصدخانه فضایی گایای آژانس فضایی اروپا استفاده کرده است. این رصدخانه جدید در حال ساخت دقیق ترین کاتالوگ فضایی سه بعدی است که حدود ۱ میلیارد جرم سماوی در آن وجود خواهد داشت. این یعنی حدود ۱۰ برابر از پیش بینی های قبلی دقیق تر خواهد بود.

البته یک خطای ۵۰ درصدی نیز در این پیش بینی ها وجود دارد و Gliese 710 ممکن است با فاصله ۴۰ نور ـروز از زمین عبور کند. برخی از دانشمندان می گویند چنین رویداد مشابهی باعث پرتاب سیارکی به زمین شده است که نسل دایناسورها را منقرض کرد.

[ad_2]

لینک منبع