برای اولین بار منتشر شد؛ تصاویر واضح از حلقه های یخی زحل

[ad_1]

سفینه فضایی Cassini توانسته نزدیکترین تصاویر را از حلقه های زحل بگیرد، با این تصاویر جدید سطوح بی سابقه ای با جزئیات بالا آشکار شدند یعنی صفحه های بسیار بزرگ از ذرات یخی که به دور سیاره در حال گردش هستند.

به گزارش کلیک، چشم انداز جدیدی با استفاده از مرحله ای از ماموریت Cassini به نام “ring-grazing” به وجود آمده است، در این مرحله از ماموریت، سفینه با عبور از لبه بیرونی حلقه اصلی زحل به درون گازهای اطراف آن غوطه ور می شود و گردش هایی را انجام می دهد. سفینه فضایی Cassini  بیست ساله است و به زودی در ماه سپتامبر قربانی می شود و درون گاز عظیم غوطه ور خواهد شد.

به وسیله این سفینه دانشمندان به بهترین تصاویر از حلقه های زحل، دست یافتیم.

ماموریت “ring-grazing” مربوط به Cassini در نوامبر سال گذشته آغاز شد و سفینه فضایی اکنون در نیمه راه تا رسیدن به ۲۰ گردش پایانی خودش است.

دانشمندان ناسا توانستند بعضی از خصوصیات را که قبلا تصور می کردند مشاهده کنند، ما تاکنون شانس مشاهده حلقه های اصلی با چنین تصاویر واضحی را نداشته ایم.

تصاویر جدید جزئیاتی به کوچکی ۵۵۰ متر (۰٫۳ مایل) یعنی تقریبا برابر با مقیاس برخی از بلندترین ساختمان های موجود در زمین را نشان می داد.

در تصویر بالا شما می توانید حلقه A زحل را ببینید که دورترین نقطه از ساختارهای بزرگ و روشن است و تقریبا در ۱۳۴۵۰۰ کیلومتری (۸۳۵۷۴ مایلی) از زحل قرار گرفته است.

در اینجا نمایش موجی همان چیزی است که به عنوان موج متراکم شناخته شده است و از انباشتن ذرات یخی به وجود آمده و شکلی را ایجاد کرده که دانشمندان به طور غیر رسمی آن را “straw” نامیدند.

گردش ها، Cassini را به قدری به حلقه های دیگر زحل (حلقه F) نزدیک کرده است که حتی ذرات کوچک به سفینه ی در حال گردش برخورد می کنند.

این ذرات بسیار کوچک و نازک هستند، اندازه آن ها تنها چند میکرون است مانند ذرات گرد و غبار که در نور خورشید دیده می شود.

در واقع دانشمندان می توانند برخورد آن ها به سفینه فضایی را در داده ها درک کنند، اما این ذرات به قدری کوچک هستند که به Cassini آسیبی نمی رسانند.

۱۳ سال پیش که برای اولین بار دانشمندان به زحل دست یافتند، سفینه فضایی نسبت به امروز به حلقه های زحل نزدیک تر شد، اما کیفیت تصاویری که گرفته بود چندان خوب نبود، به دو دلیل:

اول اینکه در سال ۲۰۰۴ سفینه هنگام عبور از کنار حلقه ها بسیار سریع حرکت می کرد، بنابراین ناسا مجبور به گرفتن اکسپوژرهای بسیار سریع بود تا بدین وسیله تاری تصویر کاهش یابد. از طرفی حلقه ها در پشت به روشنی خورشید قرار داشتند و این باعث می شد تصاویر تاریک و دانه دار شوند.

در حالی که تصاویر جدید که با اکسپوژرهای طولانی تر گرفته شدند، روشن تر بودند و دارای جزئیات بیشتری بودند و فرصت مشاهده حلقه ها هم در پشت به روشنایی خورشید و هم در جلوی روشنایی خورشید فراهم شد، بدین ترتیب تصاویر سورئال دقیقی ایجاد شد که در آن ها باقی مانده های یخ که تحت جاذبه سیاره می باشند دیده می شود.

تصاویر جدید دارای دقت و جزئیات بالایی هستند. همانگونه که ناسا اعلام کرد به نحو شگفت انگیزی یکی از قمرهای زحل که بین حلقه ها پنهان شده بود با استفاده از این ماموریت Cassini دیده شد.

مارپیچ مرگ سفینه فضایی در ۲۶ آوریل شروع خواهد شد، یعنی زمانی که اولین چرخش از ۲۲ گردش نزدیک تر به زحل رخ خواهد داد و Cassini در فضای بین سیاره و حلقه هایش غوطه ور خواهد شد.

این غوطه وری، دید نهایی به حلقه های درونی زحل و ابرهای گازی شکل سیاره ایجاد خواهد کرد. بعد از پایان یک دور چرخش Cassini و غوطه وری، این سفینه در ۱۵ سپتامبر در جو بالایی زحل مانند یک شهاب سوخته می شود.

چرا کاوش زحل و قمرهایش تا مرگ سفینه به طول می انجامد؟

تصور می شود، دو قمر زحل به نام های Enceladus و Titan زیستگاه می باشند زیرا این دو به طور بالقوه دارای حیات می باشند.

ناسا نمی خواهد با آوردن میکروب هایی از زمین که ممکن است روی سفینه زنده بمانند، زندگی هر نوع ارگانیسم بیگانه ای را که ممکن است آنجا وجود داشته باشد را به خطر اندازد، اگرچه امکان آن کم است.

اما اتفاق ناراحت کننده ازدست دادن Cassini است، بخصوص آنکه سال های طولانی خدمات بسیار و کشف های علمی خوبی را انجام  داده است. با این وجود به دلایل باارزشی این سفینه از بین خواهد رفت و به طور حتمی این سفینه در غوطه وری نهایی مشاهدات خارق العاده ای  را برای ما فراهم خواهد کرد.

[ad_2]

لینک منبع