فناوری QLED سامسونگ رو در روی OLED شرکت LG؛ کدام یک برنده خواهند شد؟

[ad_1]

تلویزیون‌های QLED سامسونگ قرار است از نظر کیفیت تصویر از مدل‌های OLED شرکت ال‌جی بالاتر بایستند. اما بر خلاف نام‌ مشابهی که هر دو فناوری دارند، تفاوت‌های بنیادینی بین آنها وجود دارد.

کلیک – زمانی که صحبت از ظهور یک تکنولوژی جدید در تلویزیون‌ها می‌شود، آن خط کوچک که حرف O را تبدیل به Q می‌کند، تفاوت بسیار زیادی ایجاد خواهد کرد.
سامسونگ، برترین شرکت حال حاضر سازنده‌ی تلویزیون در جهان فروش تلویزیون‌های بسیار پیشرفته‌ی جدید خود را شروع کرده است. به زودی شاهد عرضه‌ی تلویزیون‌های جدید سامسونگ که عبارت QLED را یدک می‌کشند در فروشگاه‌های اینترنتی و لوازم خانگی‌ها خواهیم بود.

از سوی دیگر رقیب اصلی سامسونگ یعنی ال‌جی، دومین شرکت بزرگ سازنده‌ی تلویزیون در جهان، همچنان به فروش محصولات خود با استفاده از تکنولوژی OLED ادامه خواهد داد (شرکت‌های فیلیپس، پاناسونیک و به زودی سونی هم تلویزیون‌های OLED خود را عرضه خواهند کرد، اما تمام پنل‌ها توسط شرکت ال‌جی ساخته خواهند شد). و اگر محصولاتی که با این فناوری ساخته می‌شوند همچنان کیفیت خود را همانند سال‌های گذشته حفظ نمایند شاید بتوان باز هم آنها را به عنوان بهترین تلویزیون‌های OLED در جهان معرفی کرد.
البته یک سوال بزرگ در اینجا مطرح می‌شود: آیا سامسونگ سعی دارد با یاری گرفتن از شهرت فوق‌العاده مثبت OLEDها و نامگذاری فناوری خود با عبارتی شبیه به آن (تنها تغییر اولین حرف فناوری)، فروش تولیدات خود را افزایش دهد؟

نمایندگان این شرکت مستقیما پاسخی برای این سوال نداشتند و تنها در یک اظهار نظر کلی این توضیحات را ارائه کردند:
”عبارت QLED مخفف واژه‌های Quantum Dot LED TV است. در حال حاضر انواع گوناگونی از تکنولوژی‌های صفحه‌ نمایش مبتنی بر ”نقاط کوانتومی“ وجود دارد و در آینده نیز شاهد فناوری‌های جدیدتری نیز خواهیم بود. ضمنا در آینده‌ای نزدیک معماری‌های جدیدتری از این فناوری نیز ظهور خواهند کرد. QLED شامل تمام انواع معماری‌ها خواهد بود، درست مانند اصطلاح OLED که در بر گیرنده‌ی معماری‌های متنوعی است.
OLEDها قادر به استفاده از پنل پشتی‌های فعال یا غیرفعال بوده و از لایه‌های تابشی استفاده می‌کنند که متشکل از ساطع‌کننده‌های سفید با فیلترهای RGB یا RGBW هستند؛ یا در بعضی دیگر از مواد ساطع کننده‌ی RGB بدون استفاده از فیلترهای رنگ استفاده می‌شود. با این وجود همه اینها با نام صفحه‌ نمایش OLED شناخته می‌شوند.“

با این وجود در مساله‌ی تشابه اسمی بسیار زیاد QLED با OLED شکی نیست و خریداران معمولی تفاوتی میان فناوری نقاط کوانتومی یا پنل‌های پشتی غیرفعال نخواهند دید. البته این اولین باری نیست که در صنعت ساخت تلویزیون‌ها برای بازاریابی از تقلید نام استفاده شده است. سال گذشته شرکت ال‌جی برای استفاده از عبارت Super UHD که از اصطلاح SUHD سامسونگ آن را وام گرفته بود، از سوی برخی رسانه‌ها زیر سوال رفت (با ورود QLED شاهد توقف تولید محصولات مبتنی بر SUHD خواهیم بود).

تلویزیون‌های QLED: همان LCDها با اضافه شدن نقاط کوانتومی
جدای از حاشیه‌های بازاریابی محصولات که همیشه وجود دارند این دو تکنولوژی تفاوت‌های بسیار زیادی با یکدیگر دارند. آنها را به طور خلاصه بررسی می‌کنیم:
• OLED مخفف واژه‌های organic light emitting diode بوده و به معنی دیود گسیل نور ارگانیک است.
• QLED (طبق اظهارات سامسونگ) اصطلاحی متشکل از سر واژه‌های quantum dot LED TV است.
ن OLED در مقایسه با LCD از تکنولوژی‌ بسیار متفاوتی استفاده می‌کند.
• QLED ترکیبی از LED با LCD است؛ در QLED یک پرده‌ی نقاط کوانتومی به ”ساندویچ“ LCDها اضافه شده است.
• OLED اصطلاحا ”نورافشان“ است، به این معنی که پیکسل‌ها نور خود را منتشر می‌کنند.
• QLED مثل LCD، در شکل فعلی، ”انتقال دهنده“ بوده و به نور پشتی (بک‌لایت) LED تکیه دارد.
به عبارت دیگر همان قدر که سامسونگ مشتاق پایه‌گذاری دسته‌ی جدیدی از تلویزیون‌هاست که از فناوری نقاط کوانتومی استفاده می‌کنند اما نگارش ۲۰۱۷ محصولات QLED به LCDهای معمولی قدیمی شباهت بیشتری دارد تا به OLEDها. کارشناسان تلویزیون‌های OLED را در دسته‌‌ای جداگانه از سایر محصولات طبقه‌بندی می‌کنند، درست همانند تلویزیون‌های پلاسما.

نقاط کوانتومی مولکول‌های میکروسکوپی هستند در زمان برخورد نور، اقدام به انتشار نور خود که رنگ متفاوتی دارد خواهند کرد. در تلویزیون‌های QLED سامسونگ که قرار است در سال ۲۰۱۷ عرضه شوند، نقاط درون یک پرده‌ی مخصوص تعبیه شده‌اند، و نوری که به آنها برخورد می‌کند توسط یک نورپشتی LED فراهم می‌شود. این نور از طریق سایر لایه‌هایی که درون تلویزیون قرار گرفته‌اند حرکت می‌کند مثل لایه کریستال مایع (LCD) و نهایتا تصویر ساخته می‌شود. نوری که از منبع LED ساطع می‌شود از طریق لایه‌هایی مخصوص به سطح صفحه‌نمایش منتقل می‌شود و به همین خاطر از عبارت ” انتقال دهنده“ یا ”Transmissive“ برای نامیدن آن استفاده می‌کنیم.

سامسونگ در طول دو سال گذشته از نقاط کوانتومی برای ساخت تلویزیون‌های SUHD خود استفاده می‌کرده اما چندی پیش اعلام کرد که فناوری نقاط کوانتومی را در سال ۲۰۱۷ ارتقا داده و هم اکنون قادر به نمایش بهتر رنگ‌ها و شفافیت بیشتری است. ضمنا از یک ساختار اختصاصی که ”شامل یک هسته‌ی فلزی، یک لایه‌ی ZnSeS طبقه‌ندی شده و یک روکش فلزی“ هم در تلویزیو‌های QLED سامسونگ هم استفاده می‌شود.
تلویزیون‌های QLED نورافشان پتانسیل لازم برای رقابت با میزان سطوح رنگ سیاه خالص و نسبت کنتراست ”بی‌نهایت“ OLEDها را داشته و البته مزیت‌های دیگری مثل مصرف کمتر انرژی، نمایش بهتر رنگ‌ها و … را نیز دارند. همه‌ی اینها دست به دست هم داده تا تلویزیون‌های QLED جذابیت خاصی پیدا کنند اما احتمالا چندین سال طول خواهد کشید که شاهد عرضه‌ی مدل‌های نورافشان تلویزیون‌های QLED باشیم. احتمالا تا آن موقع اصطلاحی جدید مثلا EQLED برای نامیدن آنها به کار گرفته خواهد شد.

مقایسه‌ی تلویزیون‌های QLED با نمونه‌های OLED
قیمت‌ اولیه تلویزیون‌های QLED تقریبا تفاوت خاصی با نمونه‌های OLED نداشته و اندکی بیشتر از آنهاست. ارزان‌ترین تلویزیون QLED برای یک مدل ۵۵ اینچی، ۲۵۰۰ دلار است. هر چند انتظار می‌رود در پاییز ۲۰۱۷ قیمت تلویزیون‌های QLED کمتر از مدل‌های OLED شود. شاید یکی از استثناها مدل پرچمدار Q9 با صفحه‌نمایش ۶۵ اینچی باشد که احتمالا قیمتی بسیار بالاتر از رقبایش خواهد داشت.
از قیمت‌ها که بگذریم به مساله‌ی بسیار مهم کیفیت تصویر می‌رسیم. از آن جایی که هنوز متخصصان در آزمایشگاه‌های اقدام به بررسی عملی تلویزیون‌های QLED نشده‌اند نمی‌توان در این مورد اظهار نظر کرد. اما با توجه به بررسی‌ها و گزارشاتی که در مورد سری SUHD سامسونگ و همچنین محصولات OLED ال‌جی وجود دارد، می‌توان پیش‌بینی‌هایی در این مورد انجام داد.

این گمانه‌زنی‌ها عبارتند از:
احتمالا تلویزیون‌های QLED در بعضی از جنبه‌های نمایش تصویر ضعیف‌تر از مدل‌های OLED عمل خواهند کرد: میزان نمایش سطوح مشکی در آنها پایین‌تر، نسبت کنتراست ضعیف‌تر و زاویه‌ی دید محدود‌تر خواهد بود.
مزایای کیفیت تصویر QLED در برابر OLED شامل خروجی بیشتر نور و نمایش بهتر رنگ‌ها از منابع HDR خواهد بود.
دموهای سامسونگ و اطلاعاتی که این شرکت در اختیار اصحاب رسانه و علاقه‌مندان گذاشته است موجب شده که توجه همگان به مزایای بالقوه این فناوری جدید جلب شود. سامسونگ ادعا می‌کند موفق به ارتقای اوج روشنایی (خروجی نور) به ۲۰۰۰ نیت (واحد اندازه‌گیری درخشندگی نور) شده است، که این مقدار دو برابر بیشتر از ادعای ال‌جی برای تلویزیون‌های OLED ساخت ۲۰۱۷ است. همچنین طبق اظهارات سامسونگ دو مشکل محصولات در سال گذشته یعنی نمایش تصاویر با تاخیر و همچنین ضعیف شدن تدریجی روشنایی تصویر هم برطرف شده است.

در زمینه‌ی ارتقاء رنگ سامسونگ اقدام به نمایش چند دمو از تلویزیون‌های QLED سال ۲۰۱۷ و مقایسه با OLEDهای ۲۰۱۶ کرده است. برخی از کارشناسانی که در این دموها شرکت داشته‌اند معتقدند نمایش رنگ‌ها در QLEDها کیفیت بالاتری در نمونه‌های OLED دارد.
سامسونگ اعلام کرده که دلیل این تفاوت مربوط به استفاده از نقاط کوانتومی جدید است که امکان نمایش طیف گسترده‌‌تری از رنگ‌های با کیفیت‌تر را فراهم می‌کنند. یکی از اهداف سامسونگ در QLEDها، تولید رنگ‌های اشباع شده و کاملا غنی است که افزایش روشنایی تصویر تاثیر منفی روی کیفیت آنها نداشته باشد. در دموهای سامسونگ رنگ‌های تلویزیون‌های OLED با افزایش روشنایی تصویر حس طبیعی بودن رنگ‌ها از بین می‌رفت در حالی که این اتفاق در تلویزیون‌های QLED نمی‌افتاد.

سازندگان نرم‌افزار CalMan که از آن برای ارزیابی و کالیبره کردن تلویزیون‌ها استفاده می‌شود در حال طراحی شیوه‌ای جدید برای بررسی حجم رنگ‌ها هستند که سال جاری عرضه خواهد شد. البته سامسونگ با دعوت از این شرکت برای تست محصولات‌اش در دمو ثابت کرد که رنگ‌ها با دقت بیشتری در فناوری QLED نمایش داده می‌شوند.

تمام این دموها و ارزیابی‌ها شاید شما را هیجان زده کند اما بسیار مهم است به خاطر داشته باشید که همه‌ی آنها در شرایط آزمایشگاهی و تحت کنترل سامسونگ انجام شده‌اند و هنوز شخص یا هیچ نهاد دیگری به طور مستقل اقدام به تست تولیدات جدید این شرکت نکرده است.
مهم‌تر از مساله‌ی فوق این نکته است که برتری‌های QLED در زمینه‌ی خروجی نور و طیف رنگ فعلا در حالت HDR امکان‌پذیرند. حجم عظیمی از تولیدات ویدئویی که در حال حاضر با استفاده از تلویزیون‌ها به تماشای آنها می نشینید با استفاده از تکنیک SDR ساخته شده و نمایش داده می‌شوند و به همین خاطر بعید است که QLED بتواند با وجود این محتواها موفق به شکست OLED شود. حتی در زمینه‌ی پخش HDR، شاید برتری کنتراست در OLED بر سایر ویژگی‌های QLED چیره شود، خصوصا این که تمام تلویزیون‌های QLED از فناوری ”کاهنده‌ی موضعی“ یا Local Dimming استفاده می‌کنند که در مقایسه با سایر نمونه‌ها در زمینه‌ی کم و زیاد کردن نور عملکرد قابل قبولی نداشته باشد.

تمام ابهامات و گمانه‌زنی‌ها بعد از عرضه‌ی تلویزیون‌های QLED سامسونگ و بررسی از سوی متخصصان پایان خواهند یافت. شما چه فکر می‌کنید؟ نظرات و سوالات خود را با ما در میان بگذارید.

[ad_2]

لینک منبع