OLED به زبان ساده؛ قسمت سوم: چه کسانی باید تلویزیون خود را ارتقا دهند؟

[ad_1]

مقاله‌های مرتبط:

در قسمت اول مجموعه مقالات «OLED به زبان ساده»، پس از آشنایی با تلویزیون‌های LCD و پلاسما، متوجه تفاوت‌های ساختاری آن‌ها با تلویزیون‌های OLED شدیم. سپس در قسمت دوم به صورت مختصر با فناوری OLED آشنا شده و مزایا و معایب تلویزیون‌هایی که از این فناوری بهره می‌برند را بر شمردیم.

در این قسمت قصد داریم پس از بررسی مختصر جدیدترین تلویزیون‌های اولدی که در نمایشگاه CES 2017 معرفی شدند، به این پرسش که «چه کسانی باید تلویزیون خود را ارتقاء بدهند» پاسخ بدهیم.

کدام برندها تلویزیون OLED دارند؟

تلویزیون اولد سامسونگ

هرچند ال‌جی اولین تولید کننده‌ی تلویزیون OLED در جهان به شمار نمی‌رود، اما طی چند سال گذشته تقریبا تنها تولید کننده‌ی این تلویزیون‌ها بوده است. درست مانند نام پلاسما که با پاناسونیک عجین شده است، در طول این سال‌ها رفته‌رفته نام OLED نیز با ال‌جی گره خورده است. اگر به وب‌سایت آمازون نگاهی بیندازید، متوجه خواهید شد که دسته‌ی «تلویزیون‌های OLED» تقریبا در انحصار ال‌جی است و محصولی از سازندگان بزرگی چون سامسونگ و سونی در آن پیدا نمی‌شود.

طی چند سال گذشته، ال‌جی تقریبا تنها تولید کننده‌ی تلویزیون‌های OLED در جهان بوده است

اینکه چرا بسیاری از شرکت‌های بزرگ سازنده‌ی تلویزیون تا به حال تلویزیون OLED معرفی و روانه‌ی بازار نکرده‌اند، دلایل متعددی دارد. از جمله این دلایل می‌توان به دشواری ساخت پنل‌های OLED در ابعاد تلویزیون و حاشیه‌ی سود کمتر این تلویزیون‌ها نسبت به LCD اشاره کرد. البته در مورد سامسونگ گفته می‌شود که دلیل وارد نشدن جدی این کمپانی کره‌ای به بازار تلویزیون‌های اولد، تمرکز آن روی ساخت پنل‌های OLED برای دستگاه‌های قابل حمل بوده است.

اما در نمایشگاه CES 2017 این شرایط تغییر کرد و سونی و پاناسونیک نیز با معرفی تلویزیون‌های OLED جدید خود نشان دادند که برای ورود به این بازار جدی هستند. سامسونگ نیز از یک تلویزیون با فناوری جدید QLED رونمایی کرد که در ادامه درباره‌ی آن بیشتر توضیح خواهیم داد؛ اما ابتدا بهتر است با جدیدترین تلویزیون‌های OLED که به تازگی معرفی شده‌اند بیشتر آشنا شویم.

تلویزیون OLED براویا A1 سونی

تلویزیون اولد oled براویای a1 سونی

مقاله‌های مرتبط:

تلویزیون اولد 4K براویای سونی با نام XBR-A1E در نمایشگاه CES 2017 معرفی شد و قرار است پرچمدار تلویزیون‌های این شرکت در سال ۲۰۱۷ باشد. هرچند از لحاظ فنی براویای جدید اولین تلویزیون اولد سونی محسوب نمی‌شود، اما از آنجایی که اولین OLED این شرکت یک نمایشگر ۱۱ اینچیِ چسبیده به یک پایه‌ی ضخیم با رزولوشن ۹۶۰ در ۵۴۰ پیکسل بود، کسی عنوان «تلویزیون» را برای آن دستگاه جدی نگرفت و رسانه‌ها پس از معرفی براویا A1 در CES 2017 به اتفاق آن را «اولین تلویزیون OLED سونی» لقب دادند.

به گفته‌ی سونی، فناوری OLED به این شرکت اجازه خواهد داد تا «سطوح بی‌سابقه‌ای از رنگ سیاه، کنتراست پویا، تصاویر بدون تاری، رنگ‌های غنی و زنده و زاویه‌ی دید بسیار گسترده» را در اختیار مصرف کنندگان قرار بدهد. تمام آنچه سونی برشمرده است به درستی از مزایای تلویزیون‌های اولد هستند؛ هرچند با توجه به حضور چندین ساله‌ی ال‌جی در این بازار، استفاده از عبارت «بی‌سابقه» برای اشاره به این ویژگی‌ها چندان درست نیست.

تلویزیون براویا a1 اولد سونی

سونی خود پنل OLED تولید نمی‌کند و از همین رو پنل‌های مورد نیازش را از LG Display (شرکتی وابسته به ال‌جی و مجزا از LG Electronics) خواهد خرید. هرچند سونی از اعلام نام تامین کننده‌ی پنل‌های OLED خود طفره می‌رود، اما ال‌جی ساخت پنل‌های OLED تلویزیون جدید سونی را تایید کرده است.

تلویزیون OLED سونی به صورت همزمان از هر دو استاندارد HDR پشتیبانی می‌کند

براویای جدید از هر دو استاندارد HDR10 و دالبی ویژن (Dolby Vision) پشتیبانی خواهد کرد و در قلب آن پردازنده‌ای با نام عجیب 4K HDR Processor X1 Extreme قرار خواهد داشت. همچنین به لطف انتقال اکثر بخش‌های داخلی تلویزیون به پایه، بخش نمایشگر تلویزیون OLED سونی بسیار نازک خواهد بود.

یکی از نکات جالب در مورد تلویزیون جدید سونی، سیستم صوتی آن است. سونی در این تلویزیون از تکنولوژی جدیدی با نام سطح آکوستیک (Acoustic Surface) رونمایی کرده است. توضیح خود سونی درباره‌ی این تکنولوژی به این شرح است:

با بهره بردن از ساختار بدون نور زمینه‌ در تلویزیون‌های OLED، سونی تکنولوژی جدیدی با نام سطح آکوستیک را توسعه داده است. به لطف طراحی مبتکرانه، تمامی صفحه با رزونانس خود صدایی غنی تولید می‌کند که مستقیما از خود نمایشگر ساطع می‌شود.

تلویزیون bravia a1 سونی OLED

درست مانند دیگر تلویزیون‌های سونی، براویای جدید نیز از لحاظ نرم‌افزاری از Android TV استفاده خواهد کرد. بنابرین اگر از رابط کاربری webOS ال‌جی خوشتان نمی‌آید یا نرم‌افزارهای موجود برای اندروید تی‌وی را ترجیح می‌دهید، تلویزیون OLED سونی انتخاب مناسب‌تری برایتان خواهد بود.

سری جدید تلویزیون‌های براویای سونی که A1 Bravia نام خواهند داشت، در ابعاد ۵۵، ۶۵ و ۷۷ اینچ به بازار عرضه خواهند شد. سونی هنوز قیمت و زمان دقیق عرضه‌ی تلویزیون‌های اولد خود را اعلام نکرده است؛ اما برای مقایسه بد نیست بدانید قیمت تلویزیون‌های OLED ال‌جی از ۲۰۰۰ دلار در مدل‌های ۵۵ اینچی شروع شده و در مدل ۷۷ اینچی Signature G6 به ۲۰ هزار دلار می‌رسد. انتظار می‌رود تلویزیون‌های OLED براویا تا پایان سال جاری میلادی به بازار عرضه شوند.

تلویزیون اولد EZ1000 پاناسونیک

مقاله‌های مرتبط:

پاناسونیک که تا پیش از این به ساخت تلویزیون‌های پلاسما مشهور بود، در جریان نمایشگاه CES 2017 از تلویزیون اولد خود پرده برداشت. تلویزیون EZ1000 پاناسونیک نیز مانند تمامی تلویزیون‌های اولد موجود در بازار رزولوشنی برابر با 4K دارد و از HDR پشتیبانی می‌کند؛ هرچند پاناسونیک نام «اولین تلویزیون اولد 4K واقعا HDR در دنیا» را روی آن گذاشته است.

پنل OLED به کار رفته در این تلویزیون همان پنل استفاده شده در تلویزیون براویای A1 سونی است که توسط ال‌جی تولید می‌شود. به گفته‌ی پاناسونیک، ویژگی‌های متمایز کننده‌ی این تلویزیون از پردازنده‌ی قدرتمند آن با نام Studio Colour HCX2 و سیستم کالیبراسیون ISF ناشی می‌شود.

تلویزیون اولد oled پاناسونیک ez1000

تلویزیون OLED پاناسونیک از یک سیستم صوتی قدرتمند در قسمت پایه بهره می‌برد

تلویزیون OLED پاناسونیک از استاندارد HDR10 پشتیبانی می‌کند؛ اما متاسفانه از پشتیبانی از استاندارد دالبی ویژن در آن خبری نیست. در قسمت پایینی تلویزیون اسپیکری متشکل از ۱۴ واحد صوتی که ۸ عدد آن‌ها ساب ووفر هستند، به چشم می‌خورد. پاناسونیک نیز مانند سونی در بیانیه‌ی خود برای معرفی تلویزیون جدیدش، روی ویژگی‌های تکنولوژی OLED تاکید کرده است:

تلویزیون Panasonic EZ1000 از پتانسیل کنتراست و رنگ تکنولوژی OLED به خوبی استفاده کرده و در نتیجه تصویری با دقت بی‌نظیر و تماشایی تولید می‌کند.

تلویزیون اولد پاناسونیک

سیستم صوتی تلویزیون اولد پاناسونیک

نکته‌ی جالبی که تلویزیون جدید پاناسونیک را از دیگر اولدهای مشابه متمایز می‌کند، ادعای پاناسونیک مبنی بر دوبرابر بودن روشنایی تلویزیون در حالت پیک است. اگر این ادعا صحت داشته باشد، پاناسونیک توانسته است یکی از مهمترین نقاط ضعف تلویزیون‌های OLED را برطرف کند.

تلویزیون OLED جدید پاناسونیک اواخر بهار سال جاری میلادی در اروپا به بازار عرضه خواهد شد؛ اما از زمان عرضه‌ در دیگر نقاط دنیا و قیمت دقیق آن هنوز اطلاعی در دست نیست.

تلویزیون اولد Signature W ال‌جی

تلویزیون اولد سیگنچر w الجی

مقاله‌های مرتبط:

ال‌جی در سال ۲۰۱۷ پنج تلویزیون OLED جدید را به بازار عرضه خواهد کرد. دو مدل از این تلویزیون‌ها از سری Signature G7 و E7 هستند و با طراحی ظاهری کاملا بدون تغییر، بهبود اندکی بر تلویزیون‌های اولد فعلی G6 و E6 ساخت این شرکت محسوب می‌شوند. دو مدل دیگر نیز B7 و C7 هستند که با توجه به پشتیبانی نکردن از کدک صوتی Dolby Atmos احتمال می‌رود مدل‌هایی میان‌رده و نسبتا ارزان قیمت باشند.

اما ستاره‌ی ال‌جی در نمایشگاه CES 2017 که Signature W نام دارد؛ یک تلویزیون فوق بالارده با ضخامت تنها ۲.۵۷ میلی‌متر است که توسط آهن‌ربا به دیوار متصل می‌شود تا نام «کاغذ دیواری» برازنده‌ی آن باشد (حرف W در نام آن مخفف Wallpaper است).  

تلویزیون اولد oled کاغذ دیواری الجی

تلویزیون signature w lg oled اولد الجی

Signature W در ابعاد ۶۵ و ۷۷ اینچی عرضه خواهد شد. اگر برایتان سوال است که ال‌جی چگونه توانسته است تلویزیونی با این ضخامت تولید کند، پاسخ را در media box مجزای آن خواهید یافت. این واحد مجزا که با یک ساند بار ۴.۲ کاناله‌ی Dolby Atmos یکپارچه شده است و تمامی پورت‌ها روی آن قرار دارند، از طریق یک کابل به تلویزیون متصل می‌شود.

تمامی تلویزیون‌های اولد ال‌جی که در سال ۲۰۱۷ به بازار عرضه می‌شوند قرار است ۲۵ درصد نسبت به مدل‌های قبلی روشن‌تر باشند و علاوه بر رزولوشن 4K از هر دو استاندارد دالبی ویژن و HDR10 پشتیبانی کنند. Signature W از ماه آوریل سال جاری میلادی برای خرید در دسترس خواهد بود و از این لحاظ از تمامی تلویزیون‌های اولد معرفی شده در نمایشگاه CES 2017 سریع‌تر به بازار عرضه خواهد شد. اما قیمت این تلویزیون هنوز مشخص نیست.

تلویزیون‌های QLED سامسونگ

تلویزیون qled سامسونگ

مقاله‌های مرتبط:

سامسونگ در نمایشگاه CES 2017 با معرفی تلویزیونی جدید با نامی متفاوت، همه را غافلگیر کرد. گرچه به عقیده‌ی بسیاری از کارشناسان تلویزیون‌های جدید سامسونگ در واقع همان تلویزیون‌های LCD بهره گرفته از تکنولوژی نقاط کوانتومی هستند و استفاده از نام QLED برای آن‌ها تنها یک تکنیک تبلیغاتی است، اما خود سامسونگ تاکید دارد که QLED تکنولوژی جدید و کاملا متمایزی است.

سامسونگ همچنین ادعا می‌کند تلویزیون‌های QLED ساخت این شرکت با کیفیت تصویری مثال زدنی، حتی تلویزیون‌های OLED را نیز پشت سر خواهند گذاشت. به گفته‌ی سامسونگ روشنایی تلویزیون‌های QLED در حالت پیک بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نیت خواهد بود. برای مقایسه، بالاترین روشنایی‌ که تلویزیون‌های OLED در حالت پیک می‌توانند به آن برسند چیزی حدود ۸۰۰ نیت است.

تلویزیون جدید سامسونگ همچنین اولین نمایشگری خواهد بود که توانایی نمایش ۱۰۰ درصد رنگ‌های طیف DCI-P3 را خواهد داشت. به گفته‌ی سامسونگ تمامی این دستاوردها به لطف استفاده از مواد فلزی در کنار نانوکریستال‌های نقاط کوانتومی است (حرف Q در QLED مخفف Quantum Dots است).

تلویزیون qled کوانتومی سامسونگ

اما در سوی دیگر ماجرا تلویزیون‌های QLED سامسونگ همچنان نیاز به منبع نور پس زمینه دارند؛ چرا که نقاط کوانتومی نمی‌توانند مانند پیکسل‌های OLED خودشان از خود نور ساطع کنند. اما سامسونگ عقیده دارد صرف نظر از وجود منبع نور زمینه، تلویزیون‌های جدید ساخت این شرکت با روشنایی خیره‌کننده‌ی خود مشکلی در نمایش رنگ سیاه نخواهند داشت.

تلویزیون QLED سامسونگ اولین تلویزیونی است که توانایی نمایش ۱۰۰ درصد رنگ‌های طیف DCI-P3 را دارد

از لحاظ نرم افزاری همانطور که انتظار می‌رفت تلویزیون جدید سامسونگ نیز مانند دیگر تلویزیون‌های ساخت این شرکت مجهز به تایزن خواهد بود و رابط کاربری آن با مدل‌های سال گذشته تفاوتی نخواهد داشت. بر خلاف سونی که قسمت اتصالات تلویزیون را در پایه‌ی پشتی قرار داده است، سامسونگ از یک واحد مجزا برای اتصالات استفاده کرده است که توسط یک کابل شفاف (که سامسونگ نام «کابل اتصال نامرئی» (Invisible Connection Cable) را روی آن گذاشته است) به تلویزیون متصل می‌شود.

کابل نامرئی تلویزیون qled سامسونگ

تلویزیون‌های QLED سامسونگ در سه سری Q9، Q8 و Q7 به بازار عرضه خواهند شد. قیمت و زمان عرضه‌ی این تلویزیون‌ها همچنان مشخص نیست، اما احتمال می‌رود QLEDهای سامسونگ نیز همزمان با تلویزیون‌های OLED معرفی شده در نمایشگاه CES 2017 در بهار سال میلادی جاری به بازار عرضه شود.

چه کسانی باید تلویزیون خود را ارتقاء بدهند؟

مقاله‌های مرتبط:

در گذشته ویژگی‌های نسل‌های جدید تلویزیون‌ها به قدری واضح و مشخص بودند که پاسخ به این سوال که «آیا زمان ارتقا دادن تلویزیون فرا رسیده است یا خیر»، چندان سخت نبود. برای مثال ارتقاء از تلویزیون سیاه و سفید به رنگی چندان سوال برانگیز نبود؛ یا یک فروشنده برای تبلیغ تلویزیون LCD خود در مقابل شخصی که صاحب یک تلویزیون CRT با صفحه‌ی محدب بود، کار چندان سختی را در پیش نداشت. اما برای کسی که صاحب یک تلویزیون LCD است که ظرف ۴ تا ۸ سال گذشته ساخته شده است، مزایای تلویزیون‌های OLED جدید تا چه میزان می‌تواند چشمگیر باشد که او را مجاب به ارتقاء کند؟

در حقیقت پاسخ ساده و سر راستی به این سوال وجود ندارد و نمی‌توان تنها با توجه به یک معیار برای همه‌ی افراد نسخه‌ای یکسان پیچید. در این که تلویزیون‌های OLED جدید از LCD قدیمی شما بهتر هستند شکی نیست، اما اینکه آیا با توجه به قیمت نسبتا بالای این تلویزیون‌ها خرید آن‌ها کار عاقلانه‌ای است، بستگی به موارد زیادی دارد که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

تماشای شبکه‌های تلویزیونی: مهمترین عامل تعیین کننده، نوع محتوایی است که قصد دارید از طریق تلویزیون خود به تماشای آن بپردازید. اگر تنها مورد استفاده‌ی شما از تلویزیون تماشای کانال‌های تلویزیونی داخلی است، یک تلویزیون CRT قدیمی نیز کفایت می‌کند. اکثر شبکه‌های داخلی رزولوشن Full HD ندارند و محتوای پخش شده در آن‌ها در بسیاری از مواقع نسبت تصویر ۴:۳ دارد (نسبت تصویر تلویزیون‌های جدید ۱۶:۹ است). تماشای چنین محتوایی در یک تلویزیون 4K بزرگ نه تنها منجر به بهبود کیفیت آن نخواهد شد، بلکه با کشیده و مات شدن تصویر باعث می‌شود ضعف کیفیت آن بیشتر به چشم بیاید.

سریال تلویزیونی

باید توجه داشته باشید که کنتراست بی‌نهایت، HDR و 4K قابلیت‌هایی جادویی نیستند که کیفیت هر محتوایی را افزایش بدهند. برای بهره گرفتن از این ویژگی‌ها نیاز به محتوای مناسب است. تنها مزیت تلویزیون‌های OLED، که حتی هنگام استفاده از آن‌ها برای تماشای شبکه‌های تلویزیونی نیز به چشم خواهد آمد، زاویه‌ی دید بالای آن‌ها است، که آن هم به تنهایی نمی‌تواند توجیه کننده‌ی خرید یک تلویزیون جدید باشد.

کنتراست بی‌نهایت، HDR و 4K قابلیت‌هایی جادویی نیستند که کیفیت هر محتوایی را افزایش بدهند

تماشای فیلم و سریال: تماشای فیلم و سریال از منبعی غیر از شبکه‌های تلویزیونی نیز به تنهایی دلیلی برای خرید تلویزیون OLED نیست. اگر قصد دارید فیلم‌های دانلودی با رزولوشن 720p یا 480p و با بیت‌ریت پایین را در تلویزیون تماشا کنید، باز هم همان تلویزیون CRT قدیمی حتی نسبت به LCD انتخاب بهتری است.

حتی اگر از بحث رزولوشن پایین و HDR نبودن این ویدئوها بگذریم، از نبود رنگ سیاه در آن‌ها نمی‌توان گذشت. گاهی اوقات هنگام انکود کردن ویدئوها برای کاهش حجم آن‌ها، از تکنیک‌هایی استفاده می‌شود که در آن اطلاعات رنگ سیاه به کل از بین می‌رود یا نواحی سیاه نزدیک به نواحی رنگی، خاکستری می‌شوند. در مورد اول (از بین رفتن رنگ سیاه) شما هنگام تماشای محتوای مورد نظر، از بزرگ‌ترین مزیت تلویزیون OLED که همان توانایی نمایش رنگ سیاه مطلق و کنتراست بی‌نهایت است، محروم خواهید شد. در مورد دوم نیز (خاکستری شدن برخی نواحی سیاه) از آنجایی که تلویزیون OLED می‌تواند رنگ سیاه را بسیار واضح نشان بدهد، نتیجه حتی از تلویزیون‌های LCD نیز بدتر خواهد شد؛ چرا که بر خلاف LCD که تمام قسمت سیاه را به صورت یک‌دست خاکستری نشان می‌دهد، در تلویزیون OLED قسمتی از تصویر سیاه و قسمتی خاکستری دیده خواهد شد.

کنتراست پایین

هنگام تماشای ویدئوهای بی کیفیت و با اطلاعات ناقص رنگی در تلویزیون OLED، در صحنه‌های تاریک تنها می‌توانید از نوار مشکی بالا و پایین تصویر لذت ببرید!

اما اگر به منبع با کیفیتی از فایل‌های ویدئویی دسترسی دارید، حتی اگر این فایل‌ها غیر HDR و رزولوشن آن‌ها 1080p باشد (مانند فیلم‌های بلو-ری قدیمی)، تماشای آن‌ها در تلویزیون OLED تجربه‌ی به مراتب بهتری را در اختیارتان خواهد گذاشت. از آنجایی که تماشای فیلم و سریال در تلویزیون اغلب همراه با دوستان و خانواده است، زاویه‌ی دید گسترده‌ی تلویزیون‌های اولد نیز مزیت بزرگ دیگری محسوب می‌شود.

از طرف دیگر اگر به محتوای HDR و 4K دسترسی دارید، دیگر جای سوالی برای انتخاب بین تلویزیون LCD و OLED باقی نمی‌ماند؛ چرا که ترکیب HDR با کنتراست بی‌نهایت OLED، دنیای جدیدی از جزئیات را در مقابل چشمان‌تان خواهد گشود. همچنین همان‌طور که در قسمت گذشته نیز اشاره کردیم، زمان پاسخ گویی (response time) فوق العاده پایین تلویزیون‌های OLED، تماشای فیلم‌های پرتحرک و اکشن را در این تلویزیون‌ها بسیار لذت‌بخش‌تر می‌کند.

فیلم بلوری 4k uhd

محتوای 4K و HDR روز به روز در حال متداول‌تر شدن هستند و در آینده‌ای نزدیک به استاندارد غالب تبدیل خواهند شد. بنابراین خرید یک تلویزیون OLED از این منظر یک انتخاب آینده نگرانه نیز محسوب می‌شود. همان‌طور که چندی پیش در زومیت منتشر شد، انجمن بلو-ری قرار است به صورت رسمی از استاندارد HDR دالبی ویژن پشتیبانی کند و کمپانی‌های مطرح ساخت فیلم در هالیوود نیز اعلام کرده‌اند که در سال آینده تمامی فیلم‌های خود را با این استاندارد و از طریق دیسک‌های بلو-ری اولترا اچ‌دی (4K) عرضه خواهند کرد.

از لحاظ پخش دیسک‌های بلو-ری 4K نیز هر روز به گزینه‌های موجود در بازار افزوده می‌شود. در حال حاضر کنسول ایکس باکس وان اس (Xbox One S) مایکروسافت ارزان‌ترین گزینه برای پخش این دیسک‌ها محسوب می‌شود.

انجام بازی‌های ویدئویی (غیر حرفه‌ای): اگر قصد دارید از تلویزیون خود برای انجام بازی‌های ویدئویی استفاده کنید و گیمر حرفه‌ای نیستید، تلویزیون‌های OLED قطعا بهترین انتخاب برای شما هستند. با کنسول پلی استیشن ۴ پرو (PS4 Pro) سونی می‌توانید از بازی‌های 4K و HDR که تعداد آن‌ها هر روز بیشتر می‌شود، لذت ببرید. کنسول ایکس باکس وان اس مایکروسافت نیز علاوه بر توانایی پخش دیسک‌های بلو-ری 4K و HDR، تعدادی بازی با رزولوشن 1080p و HDR دارد. کنسول آینده‌ی مایکروسافت که فعلا با نام رمز پروژه‌ی اسکورپیو (Project Scorpio) شناخته می‌شود نیز قرار است بازی‌هایی با رزولوشن 4K و ۶۰ فریم بر ثانیه را با خود به ارمغان بیاورد.

پی اس فور یا ایکس باکس وان

جدای از بحث 4K و HDR (که قابلیت‌هایی مختص تلویزیون‌های OLED نیستند و آن‌ها را در LCDها نیز می‌توان یافت)، زمان پاسخ‌گویی بسیار مناسب تلویزیون‌های OLED، آن‌ها را تبدیل به گزینه‌ای ایده‌آل برای انجام بازی‌های ویدئویی (که اکثرا بسیار پرجنب و جوش هستند) می‌کند. در تلویزیون‌های LCD، این تحرک بالا در بازی‌های ویدئویی باعث به وجود آمدن اثر «تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) می‌شود.

انجام بازی‌های ویدئویی (حرفه‌ای): اگر از آن دسته گیمرهای حرفه‌ای هستید که برد و باخت آنلاین برایتان مهم است، شاید تلویزیون‌های OLED انتخاب مناسبی برای شما نباشند. متاسفانه تلویزیون‌های OLED دارای «تاخیر ورودی» (Input Lag) بسیار بیشتری نسبت به رقبای LCD خود هستند. تاخیر ورودی عبارت است از مدت زمانی که طول می‌کشد تا تلویزیون تصویر دریافت شده از منبع خارجی را روی صفحه‌ی خود به نمایش بگذارد.

هنگام تماشای فیلم و سریال، مادامی که صدا و تصویر با یکدیگر همگام (سینک) باشند، تاخیر ورودی مشکلی ایجاد نخواهد کرد؛ حتی اگر میزان این تاخیر در حد چندین ثانیه باشد. اما هنگام انجام بازی‌های ویدئویی، تاخیر ورودی یک ثانیه‌ای به معنای این است که تاثیر فشردن دکمه‌ها را روی تلویزیون با یک ثانیه تاخیر مشاهده خواهید کرد.

تاخیر ورودی input lagتاخیر ورودی (input lag) به معنای فاصله‌ی زمانی بین دریافت سیگنال از منبع خارجی و نمایش آن بر روی صفحه‌ی تلویزیون است.

تاخیر ورودی یک ثانیه‌ای انجام هر بازی ویدئویی‌ای را تقریبا غیر ممکن خواهد کرد و البته هیچ تلویزیونی چنین تاخیری ندارد. اما برای گیمرهای حرفه‌ای و مخصوصا هنگام انجام بازی‌های «شوتر آنلاین»، حتی چند میلی ثانیه تفاوت در تاخیر ورودی نیز می‌تواند تجربه‌ی گیمینگ را به شدت تحت تاثیر قرار بدهد.

با مراجعه به این سایت می‌توانید تاخیر ورودی تلویزیون‌های مختلف را با هم مقایسه کنید.

مکان استفاده

روشنایی تلویزیون qled

همانطور که در قسمت قبل اشاره شد، یکی از مهمترین نقاط ضعف تلوزیون‌های OLED روشنایی پایین‌تر آن‌ها نسبت به تلویزیون‌های LCD است. برای مقایسه، روشن‌ترین تلویزیون‌های اولدی که در نمایشگاه CES امسال معرفی شدند، روشنایی برابر با ۸۰۰ نیت دارند و این در حالی است که روشنایی تلویزیون‌های LCD میان‌رده، بالای ۱۰۰۰ نیت است. تلویزیون‌های QLED سامسونگ نیز با روشنایی ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نیت خود در دسته‌ی کاملا جدایی قرار گرفته و تلویزیون‌های OLED را با اختلاف پشت سر می‌گذارد.

روشنایی نسبتا پایین یکی از مهمترین نقاط ضعف تلویزیون‌های OLED است

پس اگر تلویزیون شما قرار است در معرض تابش مستقیم منبع نوری قوی‌ قرار بگیرد، شاید OLED برای شما گزینه‌ی مناسبی نباشد. اما اگر در شرایط نوری متوسط تا کم، و عمدتا در طول شب از تلویزیون خود استفاده می‌کند، روشنایی ۸۰۰ نیت مشکلی برایتان ایجاد نخواهد کرد.

از طرفی اگر به تلویزیون مانند یکی از اجزای دکوراسیون داخلی منزل نگاه می‌کنید، تلویزیون‌های OLED با توجه به ضخامت فوق باریک خود از لحاظ زیبایی قطعا یک سر و گردن از رقبای LCD خود بالاتر هستند. (نگاهی به تصاویر تلویزیون‌های OLED معرفی شده در همین مطلب بیندازید.)

قیمت

مقاله‌های مرتبط:

در پایان شاید برای بسیاری از افراد تعیین کننده‌ترین عامل، قیمت تلویزیون باشد. OLED تکنولوژی نسبتا نوپایی است و به همین دلیل تلویزیون پایین‌رده‌ای که از این تکنولوژی استفاده کند را نخواهید یافت. تلویزیون‌های OLED سونی و پاناسونیک که در نمایشگاه CES 2017 معرفی شدند هر دو بالارده هستند و به احتمال زیاد بسیار گران‌قیمت خواهند بود.

تنها گزینه‌های میان‌رده در بین تلویزیون‌های OLED را ال‌جی تولید می‌کند، که آن‌ها هم در بازه‌ی قیمتی ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ دلار هستند و به اندازه‌ی صفحه‌ی ۵۵ اینچ محدود می‌شوند. البته ال‌جی در نمایشگاه امسال دو تلویزیون اولد B7 و C7 را نیز معرفی کرد که احتمال می‌رود میان‌رده و خوش‌قیمت باشند، اما هنوز از قیمت و زمان عرضه‌ی آن‌ها اطلاعی در دست نیست. با ورود دیگر شرکت‌های بزرگ به بازار تلویزیون‌های OLED و تکامل و بلوغ این تکنولوژی در طی سالیان آینده، قطعا شاهد افت قیمت این تلویزیون‌ها خواهیم بود.

نظر شما درباره‌ی تلویزیون‌های OLED چیست؟ آیا مزایای تلویزیون‌های OLED شما را مجاب به ارتقاء کرده‌اند یا ترجیح می‌دهید از تلویزیون قدیمی خود چند سال دیگر استفاده کنید. نظرات خود را با ما و کاربران زومیت در میان بگذارید.

[ad_2]

لینک منبع

OLED به زبان ساده؛ قسمت دوم: مزایا و معایب

[ad_1]

در قسمت قبل با مقایسه‌ی تلویزیون‌های OLED با دیگر تلویزیون‌های موجود در بازار، متوجه تفاوت‌های ساختاری آن‌ها شدیم. در این قسمت با بررسی ویژگی‌های تکنولوژی OLED، با مزایا و معایب تلوزیون‌هایی که از این تکنولوژی استفاده می‌کنند آشنا خواهیم شد.

OLED چیست؟

تفاوت LCD با OLED

OLED مخفف عبارت organic light-emitting diode و به معنی «دیود ارگانیک گسیل دهنده‌ی نور» است. از لحاظ فنی، نمایشگر‌های اولد از لایه‌ای از مواد ارگانیک که بین دو الکترود قرار گرفته است تشکیل می‌شوند. اما آنچه یک مصرف کننده‌ی معمولی کافیست بداند، این است که در نمایشگرهای OLED بر خلاف LCD هر پیکسل خودش نور خودش را تامین می‌کند.

مقاله‌های مرتبط:

همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم، در نمایشگرهای LCD نور صفحه در پس‌زمینه تولید شده و با عبور از کریستال‌های مایع و سپس فیلتر رنگی، رنگ‌های متفاوت به خود می‌گیرد. حال اگر منبع این نور پس‌زمینه لامپ‌های LED باشند، تولیدکنندگان بر روی آن نمایشگر یا تلویزیونِ LCD، نام گمراه کننده‌ی LED را می‌گذارند.

ساخت نمایشگر OLED در ابعاد تلویزیون کار بسیار سختی است. تا همین چند سال پیش نمایشگرهای OLED تنها محدود به صفحات ۴ اینچی تلفن‌های هوشمند می‌شدند؛ تا اینکه در سال ۲۰۱۲ سامسونگ از اولین تلویزیون OLED رونمایی، و ال‌جی در  سال ۲۰۱۳ نسل اول تلویزیون‌های OLED خود را در ابعاد ۵۵ اینچ روانه‌ی بازار کرد. از آن زمان تا به امروز تلویزیون‌های اولد راه درازی را پیموده‌اند و قیمت آن‌ها چندین برابر کاهش یافته است. در این سال‌ها ال‌جی تقریبا تنها بازیگر عرصه‌ی اولد بود تا اینکه در نمایشگاه CES 2017 سونی و پاناسونیک با معرفی تلویزیون‌های OLED خود نشان دادند که قصد دارند به صورت جدی وارد بازار این تلویزیون‌ها شده و بر انحصار چند ساله‌ی ال‌جی بر آن پایان دهند.

ضخامت و وزن

تلویزیون باریک اولد الجی

از آنجایی که OLEDها (یا LEDهای ارگانیک) نور رنگی را مستقیما تابش می‌دهند و نیازی به نور زمینه و قطعات نوری اضافه ندارند، می‌توان آن‌ها را در ضخامت‌های بسیار کم (ضخامت ۵ میلی متری در مدل‌های ۶۵ اینچی) تولید کرد. با پیشرفت و تکامل روزافزون فناوری ساخت پنل‌های اولد، به نظر می‌رسد کاهش ضخامت تلویزیون‌های OLED پایانی نداشته باشد؛ تا جایی که شنیده می‌شود LG قرار است تلویزیون Wallpaper (کاغذدیواری) خود را با ضخامت تنها ۱ میلی‌متر در سال ۲۰۱۷ به بازار عرضه کند.

تلویزیون‌های OLED همچنین وزن بسیار کمتری نسبت به رقبای LCD خود دارند. برای مثال در مدل‌های مشابه، تلویزیون‌های OLED الجی ۵۲ درصد از رقیب بالارده‌ی سامسونگی خود سبک‌تر هستند.

نتیجه: مزیت برای تلویزیون‌های OLED

مصرف انرژی

مصرف انرژی اولد

مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD و OLED تقریبا با هم برابر است؛ اما تفاوت ماهیتی مهمی در نحوه‌ی مصرف انرژی این دو تکنولوژی وجود دارد. مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD ثابت است و ربطی به تاریکی یا روشنی محتوای پخش شده توسط آن‌ها ندارد. دلیل این موضوع هم این است که نور پس زمینه در تلویزیون‌های LCD همواره با بالاترین شدت ممکن در حال تابش است، حتی اگر تمامی صفحه سیاه باشد. تنها راه کاهش دادن مصرف انرژی در تلویزیون‌های LCD پایین آوردن میزان روشنایی کلی تلویزیون یا Brightness آن است.

تلویزیون‌های OLED بر خلاف LCD مصرف انرژی ثابتی ندارند

در طرف دیگر اما از آنجایی که تلویزیون OLED هنگام نمایش رنگ سیاه، پیکسل مورد نظر را کاملا خاموش می‌کند، هنگام پخش محتوایی که نصف آن رنگ سیاه دارد، عملا نیمی از تلویزیون خاموش است. با توجه به همین نکته، مصرف انرژی در تلویزیون‌های OLED مقدار ثابتی ندارد و با توجه به محتوای پخش شده تغییر می‌کند.

اشاره به این نکته نیز ضروری است که در تلویزیون‌های LCD بالارده‌ی بازار از تکنیکی با نام Local Dimming یا تاریکی موضعی استفاده می‌شود که به بهینه شدن مصرف انرژی و افزایش نسبت کنتراست کمک می‌کند. در LCDهایی که از Local Dimming استفاده می‌کنند، به جای استفاده از یک لامپ LED یکپارچه برای تامین نور پس زمینه، از چندین منبع نور LED مجزا استفاده می‌شود که می‌توانند به صورت مستقل روشن و خاموش شوند.

نتیجه: مصرف تقریبا یکسان با دیگر تلویزیون‌های رایج (بستگی به نوع محتوا دارد)

روشنایی و کنتراست

کنتراست تلویزیون اولد

روشنایی نمایشگرها با واحد شمع بر متر مربع (که به نیت (nit) مشهور است) اندازه‌گیری می‌شود. نسبت کنتراست (Contrast Ratio) نیز برابر است با نسبت کمترین و بیشترین روشنایی که یک نمایشگر قادر است تولید کند. تلویزیون‌های OLED در تاریک‌ترین حالتِ ممکن، روشنایی ۰ نیت تولید می‌کنند که منجر به نسبت کنتراست بی‌نهایت می‌شود. برای مقایسه، بهترین تلویزیون‌های LCD بازار همچنان هنگام نمایش رنگ سیاه ۰.۱ نیت روشنایی دارند که باعث می‌شود کنتراستی در حدود ۱:۴۰۰۰ (بخوانید ۱ به ۴ هزار) داشته باشند.

عدم توانایی نمایش رنگ سیاه توسط تلویزیون‌های LCD در صحنه‌های تاریک کاملا مشخص است

نتیجه‌ی ملموس این اعداد و ارقام این است که تلویزیون OLED شما رنگ سیاهِ تیره‌تری را به نمایش می‌گذارد، بطوریکه هنگامی که تصویر سیاهی در صفحه به نمایش دربیاید، نمایشگر از قاب سیاه پیرامون تلویزیون قابل تشخیص نیست و تمام بدنه یکپارچه به نظر می‌رسددر LCDها اما همواره نور زمینه وجود دارد و نمایشگر هیچگاه نمی‌تواند کاملا جلوی آن را گرفته و سیاه واقعی را نمایش دهد. این موضوع هنگامی که تلویزیون تصاویر و ویدئوهای روشن را نشان می‌دهد قابل توجه نیست، اما هنگام نمایش تصاویر تیره، زمینه‌ی خاکستری به جای سیاه کاملا قابل تشخیص است.

در تصویر زیر، تفاوت نمایش رنگ سیاه در تاریکی را به خوبی می‌توان مشاهده کرد. نکته‌ی جالب اینجا است که تلویزیون LCD تصویر زیر، یک تلویزیون بالارده است که از قابلیت تاریکی موضعی بهره می‌برد. در صورت استفاده از یک LCD معمولی، تفاوت از این هم بیشتر به چشم می‌آمد. 

کنتراست تلویزیون oled در مقابل LCD

تصویر سمت راست مربوط به یک تلویزیون LCD با قابلیت Local Dimming و تصویر سمت چپ مربوط به یک تلویزیون OLED است.

اما در طرف دیگر طیف روشنایی، یعنی در روشن‌ترین حالت ممکن، تلویزیون‌های OLED رقابت را به تلویزیون‌های LCD واگذار می‌کنند. تلویزیون‌های OLED الجی در روشن‌ترین حالت ممکن ۷۰۰ تا ۸۰۰ نیت روشن می‌شوند. این در حالی است که روشنایی تلویزیون‌های LCD در بازه‌ی ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ نیت هم قرار می‌گیرد. اگر قصد دارید از تلویزیون OLED خود در مکانی استفاده کنید که در اکثر مواقع در معرض تابش مستقیم نور قوی قرار دارد، شاید تلویزیون OLED با تمام مزایایی که دارد انتخاب مناسبی برای شما نباشد. در شرایط نور محیطی کم و متوسط اما، روشنایی تلویزیون‌های OLED کافی است و مشکلی برای شما ایجاد نخواهد کرد.

نتیجه:

کنتراست: بزرگ‌ترین مزیت تلویزیون‌های OLED

روشنایی: از جمله مهم‌ترین نقاط ضعف تلویزیون‌های OLED

 

رزولوشن 4K (اولترا اچ‌دی)

تلویزیون 4k سامسونگ

4K و HDR قابلیت‌های مختص تلویزیون‌های OLED نیستند و آن‌ها را در تلویزیون‌های LCD بالارده‌ی بازار نیز می‌توان یافت؛ اما از آنجایی که تمامی تلویزیون‌های OLED معرفی شده طی یک سال گذشته 4K و HDR هستند، این دو ویژگی را جزء مزایای تلویزیون‌های OLED بر خواهیم شمرد.

4K اصطلاحی مربوط به رزولوشن یا تعداد پیکسل‌های نمایشگر است. نمایشگرهای اچ‌دی (HD) رزولوشنی برابر با ۱۲۸۰ در ۷۲۰ پیکسل دارند که برابر با یک میلیون پیکسل یا یک مگاپیکسل است. رزولوشن تلویزیون‌های فول اچ‌دی (Full HD) برابر با ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ است و در نتیجه دو میلیون پیکسل یا ۲ مگاپیکسل را در خود جای می‌دهند. 4K اما یک جهش خیره کننده نسبت به دو استاندارد پیشین است.

رزولوشن 4K یا اولترا اچ‌دی (Ultra HD) برابر با ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل است. این یعنی نمایشگرهای 4K با داشتن ۸ میلیون پیکسل، رزولوشنی ۴ برابر بیشتر از نمایشگرهای فول اچ‌دی ارائه می‌دهند. در تصویر زیر تفاوت رزولوشن‌های اچ‌دی، فول اچ‌دی و 4K را به خوبی می‌توان مشاهده کرد.

مقایسه رزولوشن 4k با 1080p (فول اچ دی) و 720p

با کاهش قیمت تلویزیون‌های 4K و متداول شدن روزافزون محتوای مناسب برای آن‌ها، خرید این تلویزیون‌ها دیگر صرفا آینده نگری محض محسوب نمی‌شود؛ چرا که همین حالا هم می‌توانید از مزایای رزولوشن اولترا اچ‌دی لذت ببرید. برای مثال، کنسول‌های جدید سونی و مایکروسافت هر دو از این رزولوشن پشتیبانی می‌کنند. با پلی استیشن ۴ پرو می‌توانید از انجام بازی در رزولوشن 4K لذت ببرید و ایکس باکس وان اس نیز تنها کنسولی است که فیلم‌های بلوری 4K اولترا اچ‌دی را می‌توان از طریق آن تماشا کرد. (در حقیقت، در حال حاضر ایکس باکس وان اس ارزان‌ترین پخش کننده‌ی بلوری 4K نیز محسوب می‌شود.)

پیش از این در مطلبی در زومیت به توضیح این موضوع پرداختیم که چرا خرید تلویزیون‌های 4K دیگر کار احمقانه‌ای نیست. مطالعه‌ی مطلب مذکور می‌تواند برای درک بهتر مزایای تلویزیون‌های 4K مفید باشد.

نتیجه: مزیت بزرگ برای همه‌ی تلویزیون‌های بهره‌مند، از جمله OLED

HDR

تلویزیون hdr سونی

HDR یا «طیف دینامیک بالا»، با در اختیار گذاشتن نسبت کنتراست بیشتر و طیف رنگ‌های گسترده‌تر نسبت به استاندارد قدیمی (SDR)، سطح جدیدی از واقعیت و جزئیات را به تلویزیون‌ها می‌آورد. استفاده از تکنولوژی HDR در تلویزیون‌های LCD به افزایش نسبت کنتراست آن‌ها کمک بسزایی می‌کند، اما از آنجایی که تلویزیون‌های OLED از قبل نسبت کنتراست بی‌نهایت دارند، تاثیر افزایش تعداد رنگ‌ها در آن‌ها بسیار قابل توجه‌تر است.

مقاله‌های مرتبط:

همانطور که در قسمت قبل توضیح دادیم، تاثیر تفاوتی که HDR ایجاد می‌کند را از طریق بستر غیر HDR نمی‌توان به نمایش گذاشت. اما برای درک بهتر این تفاوت می‌توان از مثال طیف‌های رنگی محدودتر استفاده کرد. در ادامه دو تصویر با طیف رنگی متفاوت را مشاهده می‌کنید. تصویر اول عمق رنگی برابر با ۴ بیت دارد و عمق رنگ در تصویر دوم برابر با ۸ بیت است.

همانطور که مشاهده می‌کنید، افزایش عمق رنگ به تنهایی باعث پدیدار شدن سطح جدیدی از جزئیات در تصویر شده است. دقت به این نکته ضروری است که رزولوشن و دیگر مشخصات هر دو عکس کاملا یکسان است و تنها عاملی که باعث تفاوت این دو عکس شده، عمق رنگ آن‌ها است. نمایشگری که همین حالا در حال استفاده از آن هستید به احتمال زیاد تنها توانایی نمایش ۱۶ میلیون رنگ را دارد و بنابراین شما قادر نخواهید بود تفاوت تصویری با عمق رنگ ۱۰ یا ۱۲ بیت (که اطلاعات ۱ تا ۴ میلیارد رنگ را در خود جای داده است) را از طریق آن متوجه شوید.

اما با مقایسه‌ی همین دو عکس، تصور کنید اگر تصویر سومی هم وجود داشت و طیف رنگ‌ها در آن نسبت به تصویر دوم افزایش می‌یافت، سطح جزئیات قابل رویت تا چه میزان بهبود پیدا می‌کرد. برای همین است که بسیاری عقیده دارند که HDR، تاثیری بسیار ملموس‌تر و قابل توجه‌تری نسبت به 4K در تجربه‌ی نهایی یک مصرف کننده‌ی معمولی می‌گذارد. 

در حال حاضر دو استاندارد HDR 10 و Dolby Vision برای HDR وجود دارند. تفاوت عمده‌ی این دو استاندارد در این است که استاندارد HDR 10 از عمق رنگ ۱۰ بیتی پشتیبانی کرده و استانداردی باز و رایگان است، اما در سوی دیگر استاندارد دالبی ویژن از عمق رنگ ۱۲ بیتی پشتیبانی کرده و استانداردی تجاری است. (برای آشنایی بیشتر با ابعاد فنی HDR و تفاوت استانداردهای موجود برای آن می‌توانید به این مقاله از زومیت نگاهی بیندازید.)

ایکس باکس وان اس HDR

اما آنچه برای کاربر عادی مهم است، نتیجه‌ی نهایی است. خبر خوب این است که به عنوان مصرف کننده، مجبور نیستید از بین این دو استاندارد یکی را انتخاب کنید. هر دو استاندارد می‌توانند به صورت همزمان و مسالمت آمیز در یک دستگاه به کار گرفته شوند؛ که در اکثر موارد نیز چنین است. از لحاظ محتوای موجود نیز بار دیگر جدیدترین کنسول‌های سونی و مایکروسافت به یاری شما خواهند آمد. هم PS4 Pro و هم Xbox One S از بازی‌های HDR پشتیبانی می‌کنند و علاوه بر آن، کنسول مایکروسافت توانایی نمایش بلوری‌های HDR را نیز دارد. برای مثال همین حالا می‌توانید بازی‌هایی مثل The Last of Us و 4 Uncharted را بر روی کنسول سونی، و Gears of War 4 و Forza Horizon 3 را بر روی کنسول مایکروسافت با پشتیبانی از HDR بازی کنید و از سطح جدید جزئیات به نمایش درآمده شگفت زده شوید.

از طرف دیگر، همانطور که چند روز پیش به اطلاع‌تان رساندیم، انجمن بلوری نیز که تا پیش از این تنها از استاندارد HDR10 پشتیبانی می‌کرد، قصد دارد تا پشتیبانی از استاندارد دالبی ویژن را نیز به دیسک‌های خود اضافه کند. کمپانی‌های بزرگ فیلم سازی هالیوودی از جمله لایونز گیت، یونیورسال پیکچرز و وارنر برادرز نیز با حمایت از تصمیم انجمن بلوری اعلام کرده‌اند که در سال جاری فیلم‌های بیشتری را با پشتیبانی از استاندارد دالبی ویژن و از طریق دیسک‌های بلوری عرضه خواهند کرد.

نتیجه: مزیت بزرگ برای همه‌ی تلویزیون‌های بهره‌مند، از جمله OLED

تاری ناشی از حرکت (Motion Blur)

اثر تاری ناشی از حرکت (Motion blur)

LCDها به داشتن مشکل «تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) مشهورند. هرچند این مشکل در مدل‌های اولیه‌ی LCDها شدت بیشتری داشت، اما هنوز هم این مشکل حتی در تلویزیون‌های LCD بالارده نیز به صورت کامل رفع نشده است. جالب اینجا است که حتی تلویزیون‌های CRT قدیمی نیز در این زمینه عملکرد بهتری نسبت به تلویزیون‌های LCD دارند. علت مشکل هم از اینجا ناشی می‌شود که کریستال‌های مایع در LCDها نمی‌توانند با سرعت بالا تغییر جهت بدهند و در نتیجه هنگام تعویض هر فریم بر روی تلویزیون، اثر فریم قبلی برای مدت اندکی (در حد چند میلی ثانیه) همچنان بر روی صفحه باقی خواهد ماند.

اگر به خاطر داشته باشید، در قسمت قبل با بررسی تکنولوژی به کار رفته در تلویزیون‌های پلاسما به این نتیجه رسیدیم که نرخ بروزرسانی (Refresh Rate) بالا و زمان پاسخ‌دهی (Response Time) پایین در این تلویزیون‌ها باعث می‌شود تا اثر تاری ناشی از حرکت به حداقل برسد. همین دلیل بود که باعث می‌شد تا بسیاری از افراد از معایب تلویزیون‌های پلاسما چشم پوشی کنند و آن‌ها را به LCD ترجیح بدهند.

OLED اما آمده است تا بهترین مزایای تلویزیون‌های پلاسما، LCD و CRT را با هم ترکیب کند. ال‌جی ادعا می‌کند که سرعت پاسخ‌دهی تلویزیون‌های OLED ساخت این شرکت حدود ۰.۱ میلی ثانیه است. برای مقایسه جالب است بدانید سرعت پاسخ‌دهی تلویزیون‌های LCD بالارده به ۲۰ میلی ثانیه می‌رسد. این تفاوت هنگام انجام بازی‌های ویدئویی و تماشای مسابقات ورزشی بیشتر خودش را نشان می‌دهد.

برای تست نمایشگری که همین حالا مشغول خواندن این متن در آن هستید، می‌توانید با مراجعه به سایت testufo.com و مشاهده‌ی تصاویر متحرک، اثر تاری ناشی از حرکت را در نمایشگر خود به چشم ببینید. برای مثال، هنگام مشاهده‌ی حرکت این تصویر از برج ایفل در نمایشگرهای LCD به خوبی متوجه Blur و تاری ناشی از حرکت خواهید شد. در حالی که اگر این صفحه را در یک تلویزیون OLED مشاهده کنید، به نظر خواهد رسید که یک کارت پستال واقعی از برج ایفل به صورت فیزیکی در جلوی تلویزیون در حال جابجا شدن است!

نتیجه: مزیت بزرگ برای OLED

دقت رنگ‌ها

تلویزیون اولد پاناسونیک

یکی از معایب عجیب تلویزیون‌های OLED این است که رنگ‌های آن‌ها به صورت پیش‌فرض کالیبره نیستند. حتی اگر دو تلویزیون OLED از یک شرکت خاص و با مدل یکسان را بررسی کنید، متوجه خواهید شد که دقت رنگ‌های پیش‌فرض آن‌ها با یکدیگر متفاوت است. به نظر می‌رسد که پنل‌های OLED را به دلایل ماهیتی نمی‌توان با دقت رنگ یکسان تولید کرد. به همین دلیل است که در یک خط تولید تلویزیون OLED، دقت رنگ هر پنل با پنل دیگر متفاوت است. از طرفی چون کالیبراسیون تک تک تلویزیون‌ها کار زمان‌بر و پرهزینه‌ای است، متاسفانه تولید کنندگان تلویزیون‌های OLED نیز زحمت این کار را به خود نمی‌دهند.

مشکل وقتی پیچیده‌تر می‌شود که متوجه شوید برای کالیبره کردن تلویزیون به یک تصویر استاندارد و خاص نیاز است تا با استفاده از آن و دستگاه colorimeter بتوان از طریق بخش تنظیمات رنگ تلویزیون، آن را کالیبره کرد. اگر هم به صورت دستی بخواهید تلویزیون را کالیبره کنید، متاسفانه دستگاه‌هایی مانند ایکس باکس وان که بخش کالیبراسیون نسبتا کاملی دارند، تصاویر و پترن‌های خود را برای تلویزیون‌های SDR در نظر گرفته‌اند و این درحالی است که تلویزیون OLED شما HDR است.

طیف رنگ تلویزیون اولد

از کالیبراسیون هم که بگذریم، ظاهرا از لحاظ طیف رنگ (Color Gamut) هم صفحات LCD با تکنولوژی نقاط کوانتومی قادر به تولید رنگ‌های بیشتر و دقیق‌تری نسبت به OLED هستند.  اگر به یاد داشته باشید، تیم کوک در سال ۲۰۱۳ با اشاره به مشکل دقت رنگ در صفحات OLED، آن‌ها را به باد انتقاد گرفته بود. اما مزایای استفاده از تکنولوژی OLED به قدری زیاد هستند که به راحتی می‌توان از این مشکل جزئی (که البته رفع شدنی هم هست) گذشت. تا جایی که حتی اپل هم از موضع پیشین خود عقب نشینی کرده و قرار است در آیفون‌های بعدی از پنل‌های OLED ساخت سامسونگ استفاده کند.

نتیجه: عیب جزئی برای OLED

زاویه‌ی دید

زاویه‌ی دید (Viewing Angle) در تلویزیون‌ها نسبت به دیگر در دستگاه‌های دارای نمایشگر از اهمیت به مراتب بالاتری برخوردار است؛ چرا که برخلاف تلفن‌های هوشمند یا تبلت که دستگاه‌های شخصی هستند و معمولا تنها یک نفر از زاویه‌ای یکسان از آن‌ها استفاده می‌کند، تلویزیون‌ها اغلب توسط تعداد افراد بیشتری و از زوایای متفاوت تماشا می‌شود.

زاویه‌ی دید نیز از دیگر زمینه‌هایی است که تلویزیون‌های OLED در آن با اختلاف زیاد نسبت به تلویزیون‌های LCD بهتر عمل می‌کنند. معمولا در بررسی تاثیر تغییر زاویه‌ی دید بر روی کیفیت تصویر به نمایش درآمده، سه فاکتور «تغییر رنگ»، «کاهش روشنایی» و «کاهش عمق رنگ سیاه» بررسی می‌شوند.

تغییر رنگ تلویزیون‌های OLED در زوایای مختلف بسیار ناچیز است؛ بطوریکه در زاویه‌ی ۶۰ درجه، این میزان تغییر تنها به ۹ درصد می‌رسد. این در حالی است که در بالارده‌ترین تلویزیون‌های LCD بازار میزان تغییر رنگ در همان زاویه به ۵۹ درصد می‌رسد.

از لحاظ کاهش روشنایی هم اوضاع به نفع تلویزیون‌های OLED است؛ اما بیشترین تفاوت در کاهش عمق رنگ سیاه به چشم می‌خورد. در حالی که عمق رنگ سیاه تلویزیون‌های اولد با تغییر زاویه تغییر نمی‌کند (۰ درصد افزایش روشنایی رنگ سیاه در هر زاویه‌ای)، اما تلویزیون‌های LCD در زاویه‌ی ۴۵ درجه ۴۱۹ درصد افزایش روشنایی رنگ سیاه را تجربه می‌کنند که تاثیر بسیار نامطلوبی بر کیفیت تصاویر گذاشته و رنگ سیاه را کاملا خاکستری نشان می‌دهد.

نتیجه: مزیت قابل توجه برای OLED

قیمت

کاز هیرای در حال معرفی تلویزیون اولد براویای سونی در جریان نمایشگاه CES 2017

یک باور نادرست در مورد تلویزیون‌های OLED، قیمت بالای آن‌ها است. درست است که نمی‌توانید تلویزیون OLED ارزان قیمتی در بازار پیدا کنید، اما دلیل آن نبود مدل‌های پایین‌رده یا میان‌رده‌ی این تلویزیون‌ها است. همانطور که پیشتر اشاره کردیم، تمامی تلویزیون‌های OLED معرفی شده طی یک سال گذشته 4K و HDR هستند. بدیهی است که تمامی این تلویزیون‌ها هوشمند (Smart TV) نیز هستند که این موضوع نیز به قیمت آن‌ها می‌افزاید. 

طبیعتا نباید یک تلویزیون OLED (که در واقع محصولی لوکس و Premium است) را با یک LCD‌ پایین‌رده، غیر هوشمند، فول‌اچ‌دی و غیر HDR مقایسه کرد. اگر به LCDهای منحنی بالارده (که اکثرا از قابلیت‌هایی مشابه تلویزیون‌های OLED بهره می‌گیرند) نگاهی بیندازید، حتی مدل‌هایی را خواهید یافت که از مشابه OLED خود نیز گران‌تر هستند.

نتیجه: در صورت خرید تلویزیون بالارده، تفاوت قیمتی با رقبای LCD ندارد.
در صورت داشتن بودجه محدود، عیب برای OLED

در قسمت بعد، پس از مقایسه‌ی جدیدترین تلویزیون‌های OLED معرفی شده در نمایشگاه CES 2017، به این سوال پاسخ خواهیم داد که آیا زمان آن رسیده است که تلویزیون خود را ارتقاء بدهید یا خیر.

این مطلب ادامه دارد …

[ad_2]

لینک منبع

OLED به زبان ساده؛ قسمت اول: مقایسه با دیگر تکنولوژی‌ها

[ad_1]

تلویزیون‌های اولد (OLED) در سال‌های اخیر بسیار مقرون به صرفه شده‌اند. در سال ۲۰۱۳، تلویزیون‌های ۵۵ اینچ OLED حدود ۹ هزار دلار قیمت داشتند و این در حالی است که الان در اوایل سال ۲۰۱۷، با گذشت حدود تنها ۳ سال، قیمت تلویزیون‌های OLED به ۱۸۰۰ دلار رسیده است. علاوه بر کاهش چشمگیر قیمت، تلویزیون‌های OLED ای که ظرف یک سال گذشته معرفی شده‌اند، از دو مزیت بزرگ دیگر نیز برخوردارند: تمامی آن‌ها HDR و 4K هستند. (در ادامه به تفصیل درباره‌ی HDR و 4K توضیح خواهیم داد.)

 تا چندی پیش LG تنها تولید کننده‌ی تلویزیون‌های OLED در دنیا بود؛ اما در نمایشگاه CES 2017 این روند تغییر کرد. حالا دیگر سونی و پاناسونیک نیز به جمع تولیدکنندگان تلویزیون‌های OLED پیوسته‌اند. سامسونگ هم با معرفی تلویزیون‌های جدید QLED خود در نمایشگاه، بسیاری را سردرگم کرده است. حرف Q در این عبارت مخفف Quantum Dots یا نقاط کوانتومی است. تلویزیون‌های QLED سامسونگ نه OLED هستند، نه LCD؛ بلکه QLED یک تکنولوژی کاملا جدید و متفاوت است. 

تلویزیون QLED سامسونگ

تلویزیون‌های QLED سامسونگ در سه سری Q7، Q8 و Q9 عرضه خواهند شد. تلویزیون‌های OLED سونی و پاناسونیک نیز به ترتیب XBR-A1E Bravia 4K OLED TV و EZ1002 OLED نام دارند. (برای آشنایی با تمامی تلویزیون‌های معرفی شده در جریان نمایشگاه CES 2017 اینجا را مشاهده کنید.)

قبل از اینکه به معرفی تکنولوژی OLED و آشنایی با مزایا و معایب تلویزیون‌های بهره‌مند از این تکنولوژی بپردازیم، بهتر است ابتدا با رقبای این تکنولوژی آشنا شویم.

چرا نمی‌توان مزایای تکنولوژی OLED را به راحتی به تصویر کشید؟

در دنیای فناوری، هرگاه تکنولوژی جدیدی از راه می‌رسد، رسانه‌ها، سایت‌ها و خبرگزاری‌ها سعی می‌کنند در قالب تصویر و ویدئو، برتری‌های فناوری جدید را به مخاطب نشان بدهند. طنز روزگار اینجا است که مزایا و برتری‌های تکنولوژی‌های مرتبط با «نمایشگر» را نمی‌توان به راحتی به «نمایش» گذاشت.

تلویزیون HDRتصاویری مانند تصویر بالا، در واقع حقه‌های تبلیغاتی هستند. تفاوت HDR را نمی‌توان از طریق بستر غیر HDR به نمایش گذاشت.

برای مثال، قابلیت HDR را در نظر بگیرید. به زبان ساده، استاندارد HDR با نمایش بیش از یک میلیارد رنگ (مقایسه کنید با ۱۶ میلیون رنگ نمایشگرها و تلویزیون‌های معمولی)، طیف وسیع‌تری از جزئیات را بر روی نمایش‌گر نشان داده و به افزایش کنتراست نیز کمک می‌کند. اگر بعد از خواندن جمله‌ی قبل به هیجان آمده و سعی دارید با جستجوی تصاویر و ویدئوهای HDR در اینترنت، تفاوت ۹۰۰ میلیون رنگی را با چشمان خودتان ببینید، از همین حالا بدانید که تلاش‌تان بی‌نتیجه است.

مقاله‌های مرتبط:

 ایراد کار اینجا است که مزایای تکنولوژی HDR را نمی‌توان از طریق بستر غیر HDR به نمایش گذاشت. نمایشگری که شما همین حالا در حال خواندن این متن در آن هستید، به احتمال بسیار زیاد HDR نیست و تنها توانایی نمایش ۱۶ میلیون رنگ را دارد. برای همین نمی‌توانید مزایای نمایشگرهای HDR را با استفاده از آن ببینید. درست مثل اینکه بخواهیم مزایای تلویزیون رنگی را از طریق تلویزیون سیاه و سفید به نمایش بگذاریم!

تلویزیون رنگی

تبلیغ تلویزیون رنگی از طریق بستر سیاه و سفید

برای درک تاثیر تفاوتی که HDR ایجاد می‌کند، تنها یک راه وجود دارد: دیدن یک نمایشگر HDR از نزدیک.

اوضاع برای تکنولوژی OLED نیز به همین ترتیب است. هر چقدر که درباره‌ی آن نوشته، یا نمودار و تصویر و ویدئو ساخته شود، باز هم نمی‌توان ویژگی‌های آن را از طریق «بستر غیر اولد» به خوبی به مخاطب نشان داد. با این حال در این مطلب با توضیح کامل ابعاد فنی و تشریح جزئیات این تکنولوژی، سعی می‌کنیم تصویر درستی از ویژگی‌های تکنولوژی OLED در ذهن مخاطب ایجاد کنیم.

یک اشتباه رایج

تلویزیون LED سامسونگ

شاید با مقایسه‌ی کلمه‌ی OLED و LED با خود بگویید این همه سر و صدا برای چیست؟ تنها برای یک حرف اضافه‌ی O که آن هم مخفف Organic است؟ اصلاً LED ارگانیک به چه معناست؟ آیا مانند میوه و سبزیجات ارگانیک آن‌ها را بدون استفاده از کود و سم کِشت می‌کنند؟!

جواب کوتاه این است که اتفاقا همین کلمه‌ی «ارگانیک» است که اصلی‌ترین تفاوت را ایجاد می‌کند.

تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار در واقع LCD هستند

قبل از ادامه اشاره به یک نکته‌ی مهم ضروری است: چیزی به اسم تلویزیون LED وجود خارجی ندارد. عبارت تلویزیون LED تنها یک عبارت تبلیغاتی گمراه کننده است که توسط سازندگان بزرگ تلویزیون برای بازاریابی بهتر محصولات‌شان استفاده می‌شود. تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار (از جمله LED منزل خود شما) در واقع تلویزیون‌های LCD هستند. عبارت LED جلوی نام تلویزیون‌ها، به طرز فریبکارانه‌ای مخفف عبارت طولانی‌تر «LED-backlit LCD» به معنای «LCD روشن شده توسط نور پس‌زمینه‌ی LED» است.

(برای آشنایی با تلویزیون‌های LCD با نور پس‌زمینه‌ی LED، و تفاوت آن‌ها با تلویزیون‌های LCD با نور زمینه CCFL (فلوئورسنت)، و همچنین آشنایی با تکنیک تاریکی موضوعی (Local Dimming) این مطلب زومیت را مطالعه کنید.)

حالا که متوجه شدیم تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار در واقع LCD هستند، شاید بهتر باشد با آن‌ها (که مهمترین رقیب فعلی تلویزیون‌های OLED هستند) بیشتر آشنا شویم.

LCD چیست و چگونه کار می‌کند؟

LCD مخفف Liquid Cristal Display یا «نمایشگر کریستال مایع» است. در تلویزیون‌های LCD، کریستال‌های مایع توسط الکتریسیته فعال شده و طوری می‌چرخند تا با عبور نور از زاویه‌ای خاص، رنگ‌های متفاوتی برای هر پیکسل تولید کنند. برای نمایش رنگ سیاه نیز این کریستال‌ها با چرخش در زاویه‌ای خاص، آرایشی به خود می‌گیرند تا عبور نور از خود را به حداقل برسانند. 

LCD چگونه کار می‌کند؟

در حالی که تکنیک چرخش کریستال‌های مایع مزایای بسیار زیادی را با خود به همراه می‌آورد (از جمله قیمت پایین، ضخامت کم و استفاده از مواد سبک)، اما صفحات LCD نقاط ضعفی هم دارند که بزرگ‌ترین آن‌ها عدم توانایی نمایش رنگ سیاه است. حتی وقتی که تمامی کریستال‌ها برای جلوگیری از عبور نور می‌چرخند، باز هم مقداری از نور پس‌زمینه از آن‌ها عبور می‌کند. جالب اینجا است که حتی پروژکتورها و تلویزیون‌های قدیمی CRT هم چنین مشکلی (که به نشت نور (light bleed) معروف است) ندارند و این عیب تنها مختص تلویزیون‌های LCD است.

تلویزیون‌های OLED نور پس‌زمینه ندارند و در نتیجه با نمایش رنگ سیاه واقعی، کنتراست‌شان بی‌نهایت است

اما در تلویزیون‌های OLED چیزی به اسم نور پس زمینه وجود ندارد و هر پیکسل خودش نور خودش را تامین می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که برای نمایش رنگ مشکی، پیکسل مورد نظر بتواند به راحتی خاموش شود و سیاه‌ترین رنگ ممکن را تولید کند. همین موضوع باعث می‌شود که کنتراست تلویزیون‌های OLED اصلا قابل مقایسه با تلویزیون‌های LCD نباشد.

اصطلاح نسبت کنتراست (هنگامی که برای اشاره به نمایشگرها از آن استفاده می‌شود) به معنی تفاوت روشن‌ترین و تاریک‌ترین حالت یک نمایشگر است. تلویزیون‌های LCD در تاریک‌ترین حالت ممکن نیز مقداری نور از خود نشت می‌دهند و درنتیجه بهتر است هنگام خرید آن‌ها تلویزیونی را انتخاب کنید که نسبت کنتراست بیشتری داشته باشد. برای مثال نسبت کنتراست 1:20,000 (بخوانید یک به بیست هزار) بسیار بهتر از کنتراست 1:1,000 است. در تلویزیون‌های OLED اما دیگر این دغدغه وجود ندارد. همه‌ی تلویزیون‌های OLED قادرند سیاه مطلق تولید کنند و در نتیجه کنتراست همه‌ی آن‌ها به اصطلاح «بی‌نهایت» است.

اگر علاقه دارید درباره‌ی تفاوت تلویزیون‌های LCD و OLED بیشتر بدانید، مطالعه‌ی این مطلب زومیت را به شما توصیه می‌کنیم. در این بررسی حرفه‌ای، متخصصان دیسپلی‌میت به مقایسه‌ی برترین تلویزیون LCD بازار با بهترین OLED موجود پرداخته‌اند. ناگفته پیدا است که تلویزیون OLED تقریبا در تمامی زمینه‌ها پیروز میدان بود. مطلب مذکور علاوه بر مقایسه‌ی دو تکنولوژی، اصطلاحات تخصصی بسیاری درباره‌ی تلویزیون‌ها و نمایشگرها را توضیح می‌دهد و خواندن آن خالی از لطف نیست.

پلاسما چیست و چرا دیگر خبری از آن نیست؟

تلویزیون‌های پلاسما برای نمایش پیکسل‌ها از سلول‌هایی حاوی «گازهای یونیزه شده» یا همان پلاسما استفاده می‌کنند. این تلویزیون‌ها روشنایی بسیار بالایی دارند و در عین حال رنگ سیاه را بسیار بهتر از LCD ها به نمایش می‌گذارند. در حقیقت، تنها رقیب پلاسما در کنتراست، تلویزیون‌های OLED هستند.

تلویزیون پلاسمای پاناسونیک

همچنین به دلیل ویژگی‌های فنی، به راحتی می‌توان تلویزیون‌های پلاسما را در ابعاد غول آسا تولید کرد. (تصویر بالا مربوط به تلویزیون پلاسمای ۱۵۲ اینچی TH-152UX1 پاناسونیک است.) مزایای تلویزیون‌های پلاسما به همین‌جا ختم نمی‌شود. شاید برایتان عجیب باشد که بدانید بعضی خوره‌های فیلم و مسابقات ورزشی هنوز هم تلویزیون پلاسمای قدیمی خود را به تلویزیون‌های LCD جدید ترجیح می‌دهند. اما دلیل این کار چیست؟

مقاله‌های مرتبط:

پاسخ در نرخ بروزرسانی (Refresh Rate) بسیار بالای تلویزیون‌های پلاسما است که موجب به حداقل رسیدن «اثر تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) می‌شود. اما این اصطلاحات به چه معنا هستند؟

نرخ به روز رسانی یا ریفرش ریت که با واحد «بر ثانیه» یا همان هرتز (Hz) بیان می‌شود، نشان می‌دهد که تصویر موجود بر روی صفحه، ظرف یک ثانیه چند بار عوض می‌شود. برای مثال، تلویزیونی که همین حالا در منزل از آن استفاده می‌کنید، به احتمال بسیار زیاد ریفرش ریتی حدود ۶۰ هرتز دارد. این یعنی در هر ثانیه، تصویر موجود بر روی صفحه‌ی تلویزیون شما ۶۰ بار عوض می‌شود.

ریفرش ریت

هرچه نرخ به روزرسانی بیشتر باشد، اثر «Blur» یا تاری کمتری را مشاهده خواهید کرد. این تاری ناشی از حرکت، خود را در فیلم‌های اکشن یا مسابقات ورزشی بیشتر نشان می‌دهد. نرخ بروزرسانی تلویزیون‌های میانرده‌ی LCD موجود در بازار حدود ۱۲۰ هرتز و تلویزیون‌های بالارده ۲۰۰ هرتز است. به تازگی ایسوس مانیتور مخصوص بازی ROG Swift PG258Q را معرفی کرده است که نرخ بروزرسانی آن به ۲۴۰ هرتز می‌رسد. اما نرخ بروزرسانی تلویزیون‌های پلاسما چقدر است؟  

تلویزیون‌های پلاسمای پاناسونیک نرخ بروزرسانی برابر با ۶۰۰ هرتز دارند. بسیار بعید است که بالارده‌ترین تلویزیون‌های LCD و OLED حتی ظرف چند سال آینده بتوانند به نزدیکی این عدد برسند.

تلویزیون پلاسما panasonic

اما با توجه به این همه مزیت (روشنایی خیره کننده، کنتراست بالا، نرخ بروزرسانی باورنکردنی و توانایی تولید در ابعاد غول آسا)، چرا دیگر خبری از تلویزیون‌های پلاسما در بازار نیست؟ حقیقت این است که تکنولوژی پلاسما معایب خود را نیز دارد. بزرگترین این معایب عبارتند از ضخامت زیاد، وزن بالا، مصرف زیاد انرژی، عدم پشتیبانی از رزولوشن‌های بالاتر از 1080p و «اثر سوختگی».

تلویزیون‌های پلاسما ضخیم، سنگین، پرمصرف و محدود به رزولوشن فول اچ‌دی هستند

به نظر نمی‌رسد چهار مورد اول از معایت تکنولوژی پلاسما، نیازی به توضیح داشته باشند، اما اثر سوختگی چیست؟

اثر سوختگی یا Burn-in به باقی ماندن شبحی از تصویر بر روی نمایشگر، پس از نمایش آن برای مدت زمان طولانی می‌گویند. اگر برای مدت زیادی یک تصویر ثابت بر روی صفحه‌ی تلویزیون‌های پلاسما باقی بماند، هاله‌ای از آن بر روی تلویزیون باقی خواهد ماند. مدل‌های ابتدایی تلویزیون‌های پلاسما بیشتراین مشکل را داشتند و در مدل‌های جدیدتر، شدت اثر Burn-In تا حدود زیادی کاهش یافت، اما همچنان در مقایسه با تلویزیون‌های LCD و OLED، اثر سوختگی در تلویزیون‌های پلاسما بیشتر دیده می‌شود.

مجموعه‌ی معایب تلویزیون‌های پلاسما که در بالا به آن‌ها اشاره شد، باعث شدند تا عرضه‌ی این تلویزیون‌ها از سال ۲۰۱۴ در آمریکا متوقف شود. انتظار می‌رود تولید و عرضه‌ی تلویزیون‌های پلاسما در بقیه‌ی نقاط دنیا نیز به تدریج متوقف شود.

در قسمت بعدی به تشریح ویژگی‌های تلویزیون‌های OLED و مقایسه‌ی جدیدترین تلویزیون‌های معرفی شده در نمایشگاه CES 2017 خواهیم پرداخت.

این مطلب ادامه دارد …

[ad_2]

لینک منبع