چه چیزی راه شیری را هل می‌دهد؟

[ad_1]

طبق تحقیقات اخیر، علت سرعت کهکشان ما این است که یک فضای خالی به نام دوقطبی دافع در پشت سر ما، کهکشان راه شیری را با سرعت زیاد به سمت جلو هل می دهد.

به گزارش کلیک، شما نمی توانید این مسئله را حس کنید اما سیاره ما با سرعتی حدود ۱۰۰،۰۰۰ کیلومتر بر ساعت(۶۲،۰۰۰ مایل بر ساعت) در مدار به خود به دور خورشید می گردد و چیزی نیز باعث می شود کهکشان راه شیری با سرعتی حدود ۲ میلیون کیلومتر بر ساعت(۱٫۲ میلیون مایل بر ساعت) در جهان حرکت کند. این سرعت معادل ۶۳۰ کیلومتر بر ثانیه است و اکنون دانشمندان عاقبت متوجه علت آن شده اند.

در مقابل ما یک ابر خوشه متراکم از کهکشان ها با فاصله ۶۵۰ میلیون سال نوری به نام شیپلی قرار دارد و ما را به سمت آن می‌کشد. پشت سر ما نیز شواهد نشان می‌دهند که یک منطقه ناشناخته از فضا و تقریبا عاری از کهکشان وجود دارد که ما را به جلو میراند.

کیهان شناس، یهودا هافمن و تیمش یک نقشه سه بعدی از کهکشان های نزدیک ما تهیه کرده‌اند و در آن این “منطقه مرده” مرموز را برای اولین بار مشخص کرده و به آن عنوان دوقطبی دافع داده‌اند.

هافمن توضیح می دهد “با نقشه سه بعدی جریان کهکشان ها در فضا، متوجه شدیم که کهکشان راه شیری با سرعت در حال دور شدن از یک منطقه بزرگ است که پیش از این به عنوان منطقه‌ای کم تراکم شناخته می شد. این بخش به جای جذب، بیشتر دافعه دارد و ازاین رو ما آن را دوقطبی دافع نامیدیم. علاوه بر کشیده شدن به سمت تراکم شیپلی، ما توسط دوقطبی دافع نیز در حال هل داده شدن هستیم.”

در گذشته محققین پیشنهاد داده بودند که یک منطقه بسیار کم تراکم در فضا می تواند از پشت سر در کمین کهکشان ما باشد، زیرا با این که تراکم شیپلی بسیار عظیم است اما به تنهایی قادر به توضیح سرعت حرکت راه شیری نیست.

تراکم شیپلی بزرگ‌ترین غلظت مواد شناخته شده در منطقه ما است؛ منطقه‌ای که حدود ۱ میلیارد سال نوری شعاع آن است. تنها مشکل اینجاست که ما به سختی می توانیم سیاره ای شناسایی کنیم  ۴٫۲۵ سال نوری از ما فاصله داشته باشد چه برسد به چیزی که میلیون ها سال نوری از ما فاصله دارد. از این رو محققین برای سرهم کردن قطعات این پازل بسیار تلاش کرده اند.

پیش ازا ین نشانه هایی مبنی بر وجود دافعه در توزیع خوشه های غنی کهکشانی وجود داشت اما از لحاظ آماری قانع کننده نبود. اما اکنون هافمن و همکارانش توانسته‌اند اندازه گیری هایی از بیش از۸۰۰۰ کهکشان نزدیک به دست آوردند که از مجموعه ای از رصدخانه ها از جمله تلسکوپ فضایی هابل، گرفته شده و شواهدی بر وجود دوقطبی دافع هستند.

تمامی این نیروها در صورت ترکیب چیزی شبیه تصویر زیر خواهند شد:

اکنون که شواهد اولیه مبنی بر وجود دوقطبی دافع و هل دادن کهکشان راه شیری و کهکشان های همسایه منتشر شده اند، قدم بعدی برای محققین اثبات نهایی وجود آن است.

[ad_2]

لینک منبع