قیمت نجومی تلویزیون های QLED سامسونگ

[ad_1]

تلویزیون های QLED سامسونگ با کیفیت نمایش ۴K قرار است به زودی به بازار راه پیدا کنند و این در حالی است که قیمت این سری تلویزیون ها به سوژه اصلی وب سایت های خبری تبدیل شده است.

به گزارش کلیک، در اوایل ماه گذشته سامسونگ مجموعه تلویزیونی QLED جدید خود را در نمایشگاه CES 2017 برای نمایش به عموم مردم قرار داد. سامسونگ با معرفی این سری از تلویزیون ها که شامل سه مدل است، گفت که می توان آن را به نوعی طلوعی درخشان در دوره جدید سرگرمی های خانگی با تلویزیون های QLED دانست، اما با این حال مهم ترین و شاید چالش برانگیز ترین موضوع برای بازدیدکنندگان و کاربران، سوال راجع به قیمت این سری تلویزیون ها بود! این شرکت در حال حاضر جزئیات قیمت تلویزیون های QLED سری جدید خود را منتشر کرده است که با نگاهی سطحی می توان گفت واقعا ارزان نیستند و شاید تنها تعداد کاربران معدودی به راحتی از پس پرداخت این قیمت ها بربیایند.

قیمت شروع این سری تلویزیون ها؛ ۲۵۰۰ دلار!

همان طور که ذکر شد، سامسونگ از مجموعه جدید تلویزیونی QLED خود در CES رونمایی کرد و ضمنا وعده ارائه کیفیت تصویر بهتر و  تولید رنگ بهبود یافته با روشنایی بسیار مناسب و بالا را، صرف نظر از عرض زیاد زاویه دید، به کاربران و علاقه مندان داده است. سری جدید تلویزیون های QLED سامسونگ به منظور رقابت با تلویزیون های سونی و ال جی طراحی شده اند. در نمایشگاه، LG ادعا کرد که Nano Cell Color این شرکت بدون شک از فناوری رقیب خود یعنی سامسونگ با نام Quantom Dot بهتر عمل می کند. البته شنیدن این گونه ادعاها و اظهار نظر ها به هیچ وجه دور از انتظار نیست و شاید بتوان گفت حتی صفحات بسیار زیاد در اینترنت اعم از انجمن ها به این جنجال و رقابت دامن می زنند که در نوع خود اجتناب ناپذیر هستند.

سامسونگ در پاسخ به این ادعای جالب ال جی گفت: امروز، تلویزیون های QLED سامسونگ عالی ترین کیفیت تصویر را با روشنایی خارق العاده و عمیق ترین سطوح سیاه و سفید ارائه می کند و از همه مهم تر، به لطف فناوری جدید نقطه کوانتومی یا Quantom Dot، رنگ های به شدت غنی و خالص و بدون نقص توسط این تلویزیون ها برای کاربران به ارمغان آورده می شود.

در واقع، رقابت میان سامسونگ و ال جی از گذشته تا به حال داغ و جنجال برانگیز بوده است و کاربران همیشه در هنگام انتخاب و خرید محصولات در دو راهی ال جی و سامسونگ به دام افتاده اند. گاهی حتی به سراغ مدل های دیگر رفته اند تا کابوس مقایسه این دو مدل و ترس از انتخاب اشتباه سراغ آن ها نیاید!

بدین صورت، سامسونگ را می توان اولین واردکننده آخرین مدل از تلویزیون ها با فناوری نوین به بازار معرفی کرد. اما این در حالی است که هنوز گمانه زنی ها راجع به تلویزیون های سامسونگ ادامه دارد و منتظر هستیم تا نمایش این شرکت را نیز در این راستا مشاهده کنیم؛ آن چنان که مطمئنیم رقابت شدیدی میان این دو شرکت وجود دارد و قرار است تا مدل های رونمایی شده خود در نمایشگاه CES  را به بازار عرضه کند.

سری جدید تلویزیون های سامسونگ قرار است در سه مدل به بازار عرضه شوند که از این قرار هستند: پرچمدار های Q9،Q8 و Q7. این سری با قیمت اولیه ۲٫۴۹۹٫۹۹ دلار شروع می شود و در نهایت به قیمت بسیار بالای ۶۰۰۰ دلار می رسد! با یک مقایسه سرانگشتی به این نتیجه می رسیم که قیمت اولیه این سری از قیمت اولیه سری OLED ال جی سال پیش ۵۰۰ دلار بیشتر است که قاعدتا طبیعی به نظر می رسد؛ البته فراموش نکنیم که خبرها حاکی از این هستند که ال جی نیز امسال سری جدید تلویزیون های خود را با قیمت اولیه ۲۵۰۰ دلار به بازار عرضه خواهد کرد.

جزئیات تلویزیون های جدید سامسونگ را با قیمت آن ها در زیر مشاهده می فرمایید:

  • QN55Q7F با اندازه ۷۵ اینچ با پنل مسطح و با قیمت ۵٫۹۹۹٫۹۹ دلار
  • QN55Q8C با اندازه ۵۵ اینچ با پنل منحنی با کیفیت ۴K و با قیمت ۳٫۴۹۹٫۹۹ دلار
  • QN65Q8C با اندازه ۶۵ اینچ با پنل منحنی با کیفیت ۴K و با قیمت ۴٫۴۹۹٫۹۹ دلار

این در حالی است که هنوز هیچ اطلاعاتی مبنی بر قیمت پرچمدار Q9 منتشر نشده است. اما علاقه مندان توجه داشته باشند که آمازون، سامسونگ و Best Buy هر سه پیش فروش تلویزیون های جدید سامسونگ را آغاز کرده اند و ارسال و فروش بعضی از مدل ها در اواخر فوریه و مارس شروع می شود.

نظر شما چیست؟ آیا می توان گفت فناوری Quantom Dot سامسونگ کاربران و علاقه مندان به این حوزه را تحت تاثیر قرار داده است؟ خود شما چطور؟ آیا در مقایسه با مدل های OLED سال پیش تفاوت قابل توجهی دارند؟ این در حالی است که مشاهده می شود برخی کاربران آن چنان از اقدامات جدید سامسونگ و تدابیر لحاظ شده در تلویزیون ها رضایت کافی ندارند و باید دید با عرضه کامل توسط سامسونگ، نظرات نهایی کاربران به چه صورت خواهد بود.

[ad_2]

لینک منبع

سامسونگ بر سر تولید پنل های LCD با شرکت LG Display وارد مذاکره شد

[ad_1]

سامسونگ، برای تامین پنل های LCD با شرکت LG Display وارد مذاکره شد.

ماه پیش گزارش شده بود که سامسونگ برای در دست گرفتن تولید پنل‌های LCD با رقیب خود، LG به مذاکره نشسته است. کیم هیون سوک، ریاست بخش تولید تلویزیون‌های سامسونگ، در خلال نمایشگاه CES سال ۲۰۱۷ این مسئله را تأیید کرد و گفت: «هنوز تصمیم قطعی برای این موضوع گرفته نشده است. اما دو شرکت به‌طور جدی در حال کنکاش در مورد این مسئله هستند». بر اساس گزارشی جدید، شرکت LG Displayy قصد دارد پنل‌های ۴۰ تا ۶۰ اینچی را در اوایل ژوئن امسال برای سامسونگ تأمین کند.

از آنجایی که شارپ اعلام کرد دیگر پنل‌های LCD را برای سامسونگ نمی‌سازد، سامسونگ نیز به دنبال شرکتی دیگر برای تأمین پنل‌های LCD برای ساخت تلویزیون‌های بزرگ است. برای وصول این امر، سامسونگ تصمیم گرفت که به دنبال LG Display و امضای قرارداد برای تأمین پنل‌های LCD  تا پایان سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۷ برود. این امر حدود چند ماه است که در جریان است. گفته می‌شود LG Display برای ساخت و تأمین چندین مدل پنل‌های LCD تلویزیونی ۴۰ تا ۶۰ اینچی خود، با سامسونگ به توافق رسیده است. این دو شرکت در حال حاضر بر سر جزییات قرارداد همچون قیمت، مدل و زمان تأمین به بحث نشسته‌اند.

صفحه نمایش سامسونگ

اگر این توافق به سرانجام برسد، شاهد اولین محصولات سامسونگ خواهیم بود که دارای پنل‌های LCD از شرکت LG هستند. به خاطر رقابتی که بین این دو شرکت وجود داشت، در این زمینه تا به حال همکاری به خصوصی صورت نگرفته بود. این توافق برای LG Display که خود بزرگ‌ترین تولیدکننده پنل‌های LCD در جهان است نیز سرمایه‌گذاری وسیعی محسوب می‌شود.

[ad_2]

لینک منبع

LG با سرمایه‌گذاری ۴.۳ میلیارد دلاری تمرکز خود را بر محصولات OLED می‌گذارد

[ad_1]

LG Display، با سرمایه گذاری ۴.۳ میلیارد دلاری سعی در تمرکز بر تولید پنل های OLED دارد.

LG Display خبر از رکوردشکنی فروش سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۱۶ میلادی داد و تأیید کرد که این شرکت به دنبال سرمایه‌گذاری سود به‌دست‌آمده در زمینه صفحه‌های نمایش OLED است. LG Display مجددا توضیح داد که چگونه از این سود به‌دست‌آمده توسط پنل‌های LCD باکیفیت خود، تحقیقات، توسعه و تولید نهایی OLED را پشتیبانی می‌کند. کیم سانگ دونگ رئیس امور مالی LG Display در مورد رکورد فروش سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۱۶ میلادی بیشتر توضیح داد: ۳۸ درصد مربوط به صفحه نمایش تلویزیون، ۳۱ درصد برای صفحه نمایش گوشی‌های هوشمند، ۱۷ درصد برای صفحه نمایش لپتاپ و تبلت‌ها و ۱۴ درصد از فروش مانیتور‌ها بوده است.

این شرکت همچنین اعلام کرد که افزایش قیمت صفحه‌های نمایش و تغییرات ارزی موجب افزایش ۱۴۰۰ درصدی سود خالص سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۱۶ نسبت به سال قبل از آن شده است. از طرفی به دلیل متوقف شدن برخی از امکانات تولید پنل‌های LCD توسط این شرکت و افزایش مشتریانی که نیاز به خرید تلویزیون‌هایی با صفحه نمایش بزرگ‌تر از ۳۲ اینچ داشتند، درخواست پنل‌های LCD افزایش یافت.

LG Display قصد دارد در سال ۲۰۱۷ مبلغی بالغ بر ۵ تریلیون وان کره (نزدیک به ۴.۳ میلیارد دلار) در صنعت تولید OLED سرمایه‌گذاری کند. حدود ۷۰ درصد این سرمایه‌گذاری مربوط به تأمین و حفاظت صنعت ساخت OLED در سایزهای بزرگ، متوسط و کوچک خواهد شد. کیم سانگ دونگ اعلام کرد که به‌عنوان بخشی از این برنامه، ظرفیت تولید LCD شرکت LG Display به دلیل تبدیل شدن به خطوط تولید OLED چند درصدی کاهش خواهد یافت. تغییر محصول تولیدشده در خطوط تولیدی موجب از کار انداختن بخشی دیگر از خطوط تولید کارخانه خواهد شد.

LG Display

تمرکز شرکت LG Display از این پس بر پنل‌های OLED بزرگ خواهد بود و تولید تلوزیون‌ OLED را از ۳۰ هزار به ۶۰ هزار در ماه خواهد رساند. این شرکت توضیح داد که در سال ۲۰۱۶ برنامه OLED هشتاد درصد از فروش بازار را در اختیار داشته است. همچنین آن‌ها به دنبال عرضه محصول جدید خود به نام OLED کریستال در سال ۲۰۱۷ هستند و تصمیم دارند یکه‌تاز بازار تلویزیون‌های رده‌بالای OLED باشند. طبیعتا بخشی از درآمد ۴.۳ میلیارد دلاری در توسعه و تحقیق سرمایه‌گذاری خواهد شد.

استراتژی مهم بعدی که LG Display در سال ۲۰۱۷ به دنبال آن است، افزایش تولید پنل‌های متوسط و کوچک OLED خواهد بود که مخصوص به گوشی‌های هوشمند ساخته می‌شود. این شرکت در کارخانه Gumi خود در گیونگ سانگ شمالی برای سه‌ماهه سوم سال، خط تولید جدید نسل ششم پنل‌های POLED را راه‌اندازی می‌کند. همچنین به دنبال گسترش خط تولید OLED برای ساخت علائم تجاری و پنل‌های خودرویی است.

LG Display به دلیل وجود رقبا در صنعت ساخت پنل‌های تصویری، به‌طور بالقوه در تنگنا قرار گرفته؛ اما کسب و کار این شرکت در سه ماه پایانی سال ۲۰۱۶ عملکرد موفقی داشته است. یکی از رقبا سامسونگ است که سهم عمده‌ای از تولید جهانی پنل‌های OLED در اختیار دارد و در کنار این شرکت، شرکت‌های چینی بسیاری وجود دارند که چه‌بسا با قیمت‌های پایین‌تر اقدام به ساخت پنل‌های تصویری می‌کنند. LG Display به‌طور حتم تعداد شرکت‌های چینی را که وارد بازار ال‌سی‌دی های بزرگ شده‌اند، می‌داند؛ اما توانسته است انعطاف‌پذیر باشد و با شرایط کنار بیاید. کیم سانگ دونگ بیان کرد که شرکت تا پایان نیمه اول سال جاری میلادی، استراتژی سرمایه‌گذاری خود را نهایی خواهد کرد.

[ad_2]

لینک منبع

قیمت تلویزیون فوق باریک OLED ال جی از ۸ هزار دلار شروع می شود

[ad_1]

پس از رونمایی تلویزیون‌ فوق باریک سری Signature 4K OLED W، قیمت این تلویزیون‌ها مشخص شده است که از ۸۰۰۰ دلار آغاز می‌شود.

پس از معرفی تلویزیون‌های فوق باریک ال‌جی که با نام Signature 4K OLED W شناخته می‌شوند، قیمت آن‌ها نیز مشخص شده است. به گزارش TechRadar، فروشگاه B&H قیمت محصولات جدید ال‌جی را مشخص کرده است. اطلاعات موجود نشان از این دارند که قیمت تلویزیون فوق باریک سری W ال‌جی با نمایشگر ۶۵ اینچی که ضخامت آن تنها ۲.۵۷ میلی‌متر است، ۷۹۹۶ دلار تعیین شده است. قیمت نسخه‌ی بزرگ‌تر این تلویزیون که از وجود نمایشگر ۷۷ اینچی بهره می‌برد، بیش از ۱۹,۹۹۶ دلار تعیین شده است.

با نگاهی به این تلویزیون می‌توان زیبایی بی حد و حصر آن را به روشنی دید. ضخامت این تلویزیون به اندازه‌ای کم است که ماژول‌های مورد نیاز برای آن در ساندبار Dolby Atmos عرضه‌شده به همراه این تلویزیون قرار گرفته است. تلویزیون‌های سری W ال‌جی که ضخامت بسیار کمی دارند، از تمام استانداردهای HDR نظیر HDR10، Doly Vision، HLG و Advances HDR پشتیبانی می‌کنند و سیستم عامل این تلویزیون‌ها WebOS 3.0 ال‌جی است.

تلویزیون فوق باریک سری W7 ال جی

B&H همچنین قیمت‌های تلویزیون‌های سری C و سری E را منتشر کرده است که ارزان‌ترین نسخه از این تلویزیون‌ها با قیمت ۲۵۰۰ دلار راهی بازار خواهد شد.

در ادامه می‌توانید قیمت هر یک از تلویزیون‌ها را به تفکیک مشاهده کنید:

  • نسخه‌ی ۵۵ اینچی از سری C7 با برچسب قیمت ۳۹۹۶ دلار
  • نسخه‌ی ۶۵ اینچی از سری C7 با برچسب قیمت ۲۴۹۶ دلار
  • نسخه‌ی ۵۵ اینچی از سری E7 با برچسب قیمت ۲۴۹۶ دلار
  • نسخه‌ی ۶۵ اینچی از سری E7 با برچسب قیمت ۴۹۹۶ دلار
  • نسخه‌ی ۶۵ اینچی از سری W7 با برچسب قیمت ۷۹۹۶ دلار
  • نسخه‌ی ۷۷ اینچی از سری W7 با برچسب قیمت ۱۹۹۹۶ دلار

نظر شما در این خصوص چیست؟

[ad_2]

لینک منبع

تلویزیون‌های سه بعدی به تاریخ پیوستند

[ad_1]

پس از سال‌ها هیاهو (و سپس سال‌ها بی‌خبری)، تلویزیون‌های سه بعدی بالاخره به پایان راه خود رسیدند. ال‌جی و سونی که آخرین و تنها تولیدکنندگان تلویزیون‌های سه بعدی در جهان بودند، هر دو پشتیبانی از این تکنولوژی را متوقف خواهند کرد.

تیم السی، مدیر بخش توسعه‌ی محصولات ال‌جی در مصاحبه با CNET می‌گوید:

قابلیت سه‌ بعدی برای استفاده‌ی خانگی، هرگز در صنعت [ساخت تلویزیون] به‌صورت جهانی مورد استقبال واقع نشد و همچنین [در میان مصرف‌کنندگان] دیگر هنگام خرید تلویزیون یکی از فاکتورهای اصلی برای انتخاب محسوب نمی‌شود. تحقیقات نشان می‌دهند که این تلویزیون‌ها در اولویت خرید قرار ندارند و حتی بعد از خرید نیز مقدار استفاده از قابلیت [سه بعدی] چندان زیاد نیست. ما تصمیم گرفته‌ایم پشتیبانی از 3D را در سال ۲۰۱۷ متوقف کنیم تا تمرکز خود را روی قابلیت‌های جدیدی مانند HDR که محبوبیت جهانی بیشتری دارند، بگذاریم.

بن آرنولد، از مدیران اجرایی NPD نیز در مصاحبه با CNET می‌گوید:

به نظر من این واقعیت که سونی و ال‌جی دیگر تلویزیون سه بعدی تولید نمی‌کنند، نشان می‌دهد مصرف‌کنندگان هنگام خرید تلویزیون به دنبال ویژگی‌های دیگری مانند 4K، HDR یا حتی هوشمند بودن تلویزیون هستند.

مقاله‌های مرتبط:

نشانه‌های زوال تلویزیون‌های سه بعدی چند سالی است که آشکار شده است. ۴ سال پیش DirecTV شبکه‌ی سه بعدی ۲۴ ساعته‌ی خود را متوقف کرد. یک سال بعد از آن ESPN، Comcast، Sony، Discovery و IMAX نیز شبکه‌ها و تولید محتوای سه بعدی خود را متوقف کردند. یکی دیگر از بزرگ‌‌ترین نشانه‌های افول 3D زمانی مشخص شد که انجمن بلو-ری پس از معرفی استاندارد جدید دیسک‌های بلو-ری اولترا اچ‌دی (4K) اعلام کرد که استاندارد جدید از 3D پشتیبانی نمی‌کند.

تب سه بعدی در سال ۲۰۱۰ و با فروش ۲.۸ میلیارد دلاری فیلم آواتار جیمز کامرون به اوج خود رسیده بود و بسیاری از تحلیلگران، آینده را متعلق به این تکنولوژی می‌دانستند. سونی پشتیبانی از بلو-ری‌ سه بعدی را به پلی استیشن 3 اضافه کرد و انویدیا و AMD نیز هر دو با زحمت بسیار پشتیبانی از این فناوری را به کارت‌های گرافیک خود اضافه کردند.

چرا تلویزیون‌های 3D شکست خوردند؟

عینک تلویزیون سه بعدی

به نظر می‌رسد کسانی که در آن زمان به این نتیجه رسیده بودند که آینده‌ی صنعت سینما 3D است، دو نکته‌ی مهم را در نظر نگرفته بودند:

اول اینکه تولید محتوای کاملا سه بعدی و باکیفیت برای صنعت فیلم‌سازی بسیار سخت و هزینه‌بر است و نکته‌ی دوم اینکه ایجاد تجربه‌ی ناب سه بعدی (مانند آنچه مخاطبان فیلم آواتار در سالن سینما تجربه کردند) در خانه، امری به‌مراتب سخت‌تر از حتی تولید آن محتوا است.

بسیاری از فیلم‌هایی که به تقلید از آواتار به‌صورت سه بعدی ساخته شدند، تنها حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به‌صورت سه بعدی فیلم‌برداری شده‌اند و مابقی فیلم پس از فیلم‌برداری با استفاده از تکنیک‌های کامپیوتری از دو بعدی به سه بعدی تبدیل می‌شد. علاوه بر این، تماشای محتوای 3D بسیاری از افراد را دچار سردرد و حالت تهوع ناشی از حرکت (motion sickness) می‌کرد.

حال تصور کنید یک دستگاه گران‌قیمت پخش فیلم سه بعدی، تعدادی فیلم سه بعدی گران‌قیمت و نایاب، یک تلویزیون بالارده و گران‌قیمت 3D -که برای تماشای فیلم در آن احتیاج به استفاده از عینک دارید و باید در فاصله و زاویه‌ای خاص قرار بگیرید – تهیه کرده‌اید. فیلم مورد نظر شما تنها ۲۰ دقیقه سه بعدی است و همان میزان هم شما را دچار حالت تهوع می‌کند. کمی که فکر می‌کنید، متوجه می‌شوید در واقع یک دستگاه شکنجه‌ی گران‌قیمت تهیه کرده‌اید و دلتان برای تماشای فیلم دو بعدی در یک تلویزیون معمولی که تجربه‌ای به‌مراتب بهتر، آسان‌تر و ارزان‌تر است، تنگ می‌شود.

شکست 3D چه درس‌هایی برای VR دارد؟

سه بعدی 3d در مقابل واقعیت مجازی 3d

در داستان ظهور، اوج گرفتن و سپس افول سریع تلویزیون‌های سه بعدی نکته‌های زیادی برای مشتاقان واقعیت مجازی (VR) نهفته است. درست مانند 3D، واقعیت مجازی نیز احتیاج به خریداری تجهیزات گران‌قیمت دارد. همچنین برای ایجاد بهترین تجربه‌ی ممکن در واقعیت مجازی، باید محتوا به‌صورت خاص و از ابتدا برای این VR طراحی شده باشد. در نهایت بسیاری از افراد هنگام استفاده از VR مانند 3D دچار سردرد و حالت تهوع می‌شوند.

اما VR و 3D دو تفاوت اساسی نیز با یکدیگر دارند. اول اینکه VR تجربه‌ای به‌مراتب بهتر و یکپارچه‌تر ایجاد می‌کند. اگر هنگام تماشای یک فیلم سه بعدی با خود فکر می‌کردید «مثل اینکه دُم اژدها از تصویر خارج شده بود»، هنگام استفاده از واقعیت مجازی با خود خواهید گفت «مثل اینکه اژدها واقعا در کنارم بود و دور خانه می‌چرخید».

مورد دوم اینکه VR در حال حاضر تجربه‌ای تقریبا مختص بازی‌های ویدئویی است و بر خلاف تماشای تلویزیون که یک فعالیت جمعی است، گیمینگ عموما یک فعالیت انفرادی است. به‌علاوه صنعت بازی همواره نشان داده است که در تولید محتوا می‌تواند به‌مراتب از صنعت سینما خلاقانه‌تر عمل کند.

نظر شما راجع به تلویزیون‌های سه بعدی و تب 3D چه بود؟ به نظر شما آیا واقعیت مجازی (VR) هم مانند تلویزیون‌های سه بعدی یک تب زودگذر است یا آینده‌ی موفقی خواهد داشت؟

[ad_2]

لینک منبع

OLED به زبان ساده؛ قسمت دوم: مزایا و معایب

[ad_1]

در قسمت قبل با مقایسه‌ی تلویزیون‌های OLED با دیگر تلویزیون‌های موجود در بازار، متوجه تفاوت‌های ساختاری آن‌ها شدیم. در این قسمت با بررسی ویژگی‌های تکنولوژی OLED، با مزایا و معایب تلوزیون‌هایی که از این تکنولوژی استفاده می‌کنند آشنا خواهیم شد.

OLED چیست؟

تفاوت LCD با OLED

OLED مخفف عبارت organic light-emitting diode و به معنی «دیود ارگانیک گسیل دهنده‌ی نور» است. از لحاظ فنی، نمایشگر‌های اولد از لایه‌ای از مواد ارگانیک که بین دو الکترود قرار گرفته است تشکیل می‌شوند. اما آنچه یک مصرف کننده‌ی معمولی کافیست بداند، این است که در نمایشگرهای OLED بر خلاف LCD هر پیکسل خودش نور خودش را تامین می‌کند.

مقاله‌های مرتبط:

همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم، در نمایشگرهای LCD نور صفحه در پس‌زمینه تولید شده و با عبور از کریستال‌های مایع و سپس فیلتر رنگی، رنگ‌های متفاوت به خود می‌گیرد. حال اگر منبع این نور پس‌زمینه لامپ‌های LED باشند، تولیدکنندگان بر روی آن نمایشگر یا تلویزیونِ LCD، نام گمراه کننده‌ی LED را می‌گذارند.

ساخت نمایشگر OLED در ابعاد تلویزیون کار بسیار سختی است. تا همین چند سال پیش نمایشگرهای OLED تنها محدود به صفحات ۴ اینچی تلفن‌های هوشمند می‌شدند؛ تا اینکه در سال ۲۰۱۲ سامسونگ از اولین تلویزیون OLED رونمایی، و ال‌جی در  سال ۲۰۱۳ نسل اول تلویزیون‌های OLED خود را در ابعاد ۵۵ اینچ روانه‌ی بازار کرد. از آن زمان تا به امروز تلویزیون‌های اولد راه درازی را پیموده‌اند و قیمت آن‌ها چندین برابر کاهش یافته است. در این سال‌ها ال‌جی تقریبا تنها بازیگر عرصه‌ی اولد بود تا اینکه در نمایشگاه CES 2017 سونی و پاناسونیک با معرفی تلویزیون‌های OLED خود نشان دادند که قصد دارند به صورت جدی وارد بازار این تلویزیون‌ها شده و بر انحصار چند ساله‌ی ال‌جی بر آن پایان دهند.

ضخامت و وزن

تلویزیون باریک اولد الجی

از آنجایی که OLEDها (یا LEDهای ارگانیک) نور رنگی را مستقیما تابش می‌دهند و نیازی به نور زمینه و قطعات نوری اضافه ندارند، می‌توان آن‌ها را در ضخامت‌های بسیار کم (ضخامت ۵ میلی متری در مدل‌های ۶۵ اینچی) تولید کرد. با پیشرفت و تکامل روزافزون فناوری ساخت پنل‌های اولد، به نظر می‌رسد کاهش ضخامت تلویزیون‌های OLED پایانی نداشته باشد؛ تا جایی که شنیده می‌شود LG قرار است تلویزیون Wallpaper (کاغذدیواری) خود را با ضخامت تنها ۱ میلی‌متر در سال ۲۰۱۷ به بازار عرضه کند.

تلویزیون‌های OLED همچنین وزن بسیار کمتری نسبت به رقبای LCD خود دارند. برای مثال در مدل‌های مشابه، تلویزیون‌های OLED الجی ۵۲ درصد از رقیب بالارده‌ی سامسونگی خود سبک‌تر هستند.

نتیجه: مزیت برای تلویزیون‌های OLED

مصرف انرژی

مصرف انرژی اولد

مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD و OLED تقریبا با هم برابر است؛ اما تفاوت ماهیتی مهمی در نحوه‌ی مصرف انرژی این دو تکنولوژی وجود دارد. مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD ثابت است و ربطی به تاریکی یا روشنی محتوای پخش شده توسط آن‌ها ندارد. دلیل این موضوع هم این است که نور پس زمینه در تلویزیون‌های LCD همواره با بالاترین شدت ممکن در حال تابش است، حتی اگر تمامی صفحه سیاه باشد. تنها راه کاهش دادن مصرف انرژی در تلویزیون‌های LCD پایین آوردن میزان روشنایی کلی تلویزیون یا Brightness آن است.

تلویزیون‌های OLED بر خلاف LCD مصرف انرژی ثابتی ندارند

در طرف دیگر اما از آنجایی که تلویزیون OLED هنگام نمایش رنگ سیاه، پیکسل مورد نظر را کاملا خاموش می‌کند، هنگام پخش محتوایی که نصف آن رنگ سیاه دارد، عملا نیمی از تلویزیون خاموش است. با توجه به همین نکته، مصرف انرژی در تلویزیون‌های OLED مقدار ثابتی ندارد و با توجه به محتوای پخش شده تغییر می‌کند.

اشاره به این نکته نیز ضروری است که در تلویزیون‌های LCD بالارده‌ی بازار از تکنیکی با نام Local Dimming یا تاریکی موضعی استفاده می‌شود که به بهینه شدن مصرف انرژی و افزایش نسبت کنتراست کمک می‌کند. در LCDهایی که از Local Dimming استفاده می‌کنند، به جای استفاده از یک لامپ LED یکپارچه برای تامین نور پس زمینه، از چندین منبع نور LED مجزا استفاده می‌شود که می‌توانند به صورت مستقل روشن و خاموش شوند.

نتیجه: مصرف تقریبا یکسان با دیگر تلویزیون‌های رایج (بستگی به نوع محتوا دارد)

روشنایی و کنتراست

کنتراست تلویزیون اولد

روشنایی نمایشگرها با واحد شمع بر متر مربع (که به نیت (nit) مشهور است) اندازه‌گیری می‌شود. نسبت کنتراست (Contrast Ratio) نیز برابر است با نسبت کمترین و بیشترین روشنایی که یک نمایشگر قادر است تولید کند. تلویزیون‌های OLED در تاریک‌ترین حالتِ ممکن، روشنایی ۰ نیت تولید می‌کنند که منجر به نسبت کنتراست بی‌نهایت می‌شود. برای مقایسه، بهترین تلویزیون‌های LCD بازار همچنان هنگام نمایش رنگ سیاه ۰.۱ نیت روشنایی دارند که باعث می‌شود کنتراستی در حدود ۱:۴۰۰۰ (بخوانید ۱ به ۴ هزار) داشته باشند.

عدم توانایی نمایش رنگ سیاه توسط تلویزیون‌های LCD در صحنه‌های تاریک کاملا مشخص است

نتیجه‌ی ملموس این اعداد و ارقام این است که تلویزیون OLED شما رنگ سیاهِ تیره‌تری را به نمایش می‌گذارد، بطوریکه هنگامی که تصویر سیاهی در صفحه به نمایش دربیاید، نمایشگر از قاب سیاه پیرامون تلویزیون قابل تشخیص نیست و تمام بدنه یکپارچه به نظر می‌رسددر LCDها اما همواره نور زمینه وجود دارد و نمایشگر هیچگاه نمی‌تواند کاملا جلوی آن را گرفته و سیاه واقعی را نمایش دهد. این موضوع هنگامی که تلویزیون تصاویر و ویدئوهای روشن را نشان می‌دهد قابل توجه نیست، اما هنگام نمایش تصاویر تیره، زمینه‌ی خاکستری به جای سیاه کاملا قابل تشخیص است.

در تصویر زیر، تفاوت نمایش رنگ سیاه در تاریکی را به خوبی می‌توان مشاهده کرد. نکته‌ی جالب اینجا است که تلویزیون LCD تصویر زیر، یک تلویزیون بالارده است که از قابلیت تاریکی موضعی بهره می‌برد. در صورت استفاده از یک LCD معمولی، تفاوت از این هم بیشتر به چشم می‌آمد. 

کنتراست تلویزیون oled در مقابل LCD

تصویر سمت راست مربوط به یک تلویزیون LCD با قابلیت Local Dimming و تصویر سمت چپ مربوط به یک تلویزیون OLED است.

اما در طرف دیگر طیف روشنایی، یعنی در روشن‌ترین حالت ممکن، تلویزیون‌های OLED رقابت را به تلویزیون‌های LCD واگذار می‌کنند. تلویزیون‌های OLED الجی در روشن‌ترین حالت ممکن ۷۰۰ تا ۸۰۰ نیت روشن می‌شوند. این در حالی است که روشنایی تلویزیون‌های LCD در بازه‌ی ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ نیت هم قرار می‌گیرد. اگر قصد دارید از تلویزیون OLED خود در مکانی استفاده کنید که در اکثر مواقع در معرض تابش مستقیم نور قوی قرار دارد، شاید تلویزیون OLED با تمام مزایایی که دارد انتخاب مناسبی برای شما نباشد. در شرایط نور محیطی کم و متوسط اما، روشنایی تلویزیون‌های OLED کافی است و مشکلی برای شما ایجاد نخواهد کرد.

نتیجه:

کنتراست: بزرگ‌ترین مزیت تلویزیون‌های OLED

روشنایی: از جمله مهم‌ترین نقاط ضعف تلویزیون‌های OLED

 

رزولوشن 4K (اولترا اچ‌دی)

تلویزیون 4k سامسونگ

4K و HDR قابلیت‌های مختص تلویزیون‌های OLED نیستند و آن‌ها را در تلویزیون‌های LCD بالارده‌ی بازار نیز می‌توان یافت؛ اما از آنجایی که تمامی تلویزیون‌های OLED معرفی شده طی یک سال گذشته 4K و HDR هستند، این دو ویژگی را جزء مزایای تلویزیون‌های OLED بر خواهیم شمرد.

4K اصطلاحی مربوط به رزولوشن یا تعداد پیکسل‌های نمایشگر است. نمایشگرهای اچ‌دی (HD) رزولوشنی برابر با ۱۲۸۰ در ۷۲۰ پیکسل دارند که برابر با یک میلیون پیکسل یا یک مگاپیکسل است. رزولوشن تلویزیون‌های فول اچ‌دی (Full HD) برابر با ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ است و در نتیجه دو میلیون پیکسل یا ۲ مگاپیکسل را در خود جای می‌دهند. 4K اما یک جهش خیره کننده نسبت به دو استاندارد پیشین است.

رزولوشن 4K یا اولترا اچ‌دی (Ultra HD) برابر با ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل است. این یعنی نمایشگرهای 4K با داشتن ۸ میلیون پیکسل، رزولوشنی ۴ برابر بیشتر از نمایشگرهای فول اچ‌دی ارائه می‌دهند. در تصویر زیر تفاوت رزولوشن‌های اچ‌دی، فول اچ‌دی و 4K را به خوبی می‌توان مشاهده کرد.

مقایسه رزولوشن 4k با 1080p (فول اچ دی) و 720p

با کاهش قیمت تلویزیون‌های 4K و متداول شدن روزافزون محتوای مناسب برای آن‌ها، خرید این تلویزیون‌ها دیگر صرفا آینده نگری محض محسوب نمی‌شود؛ چرا که همین حالا هم می‌توانید از مزایای رزولوشن اولترا اچ‌دی لذت ببرید. برای مثال، کنسول‌های جدید سونی و مایکروسافت هر دو از این رزولوشن پشتیبانی می‌کنند. با پلی استیشن ۴ پرو می‌توانید از انجام بازی در رزولوشن 4K لذت ببرید و ایکس باکس وان اس نیز تنها کنسولی است که فیلم‌های بلوری 4K اولترا اچ‌دی را می‌توان از طریق آن تماشا کرد. (در حقیقت، در حال حاضر ایکس باکس وان اس ارزان‌ترین پخش کننده‌ی بلوری 4K نیز محسوب می‌شود.)

پیش از این در مطلبی در زومیت به توضیح این موضوع پرداختیم که چرا خرید تلویزیون‌های 4K دیگر کار احمقانه‌ای نیست. مطالعه‌ی مطلب مذکور می‌تواند برای درک بهتر مزایای تلویزیون‌های 4K مفید باشد.

نتیجه: مزیت بزرگ برای همه‌ی تلویزیون‌های بهره‌مند، از جمله OLED

HDR

تلویزیون hdr سونی

HDR یا «طیف دینامیک بالا»، با در اختیار گذاشتن نسبت کنتراست بیشتر و طیف رنگ‌های گسترده‌تر نسبت به استاندارد قدیمی (SDR)، سطح جدیدی از واقعیت و جزئیات را به تلویزیون‌ها می‌آورد. استفاده از تکنولوژی HDR در تلویزیون‌های LCD به افزایش نسبت کنتراست آن‌ها کمک بسزایی می‌کند، اما از آنجایی که تلویزیون‌های OLED از قبل نسبت کنتراست بی‌نهایت دارند، تاثیر افزایش تعداد رنگ‌ها در آن‌ها بسیار قابل توجه‌تر است.

مقاله‌های مرتبط:

همانطور که در قسمت قبل توضیح دادیم، تاثیر تفاوتی که HDR ایجاد می‌کند را از طریق بستر غیر HDR نمی‌توان به نمایش گذاشت. اما برای درک بهتر این تفاوت می‌توان از مثال طیف‌های رنگی محدودتر استفاده کرد. در ادامه دو تصویر با طیف رنگی متفاوت را مشاهده می‌کنید. تصویر اول عمق رنگی برابر با ۴ بیت دارد و عمق رنگ در تصویر دوم برابر با ۸ بیت است.

همانطور که مشاهده می‌کنید، افزایش عمق رنگ به تنهایی باعث پدیدار شدن سطح جدیدی از جزئیات در تصویر شده است. دقت به این نکته ضروری است که رزولوشن و دیگر مشخصات هر دو عکس کاملا یکسان است و تنها عاملی که باعث تفاوت این دو عکس شده، عمق رنگ آن‌ها است. نمایشگری که همین حالا در حال استفاده از آن هستید به احتمال زیاد تنها توانایی نمایش ۱۶ میلیون رنگ را دارد و بنابراین شما قادر نخواهید بود تفاوت تصویری با عمق رنگ ۱۰ یا ۱۲ بیت (که اطلاعات ۱ تا ۴ میلیارد رنگ را در خود جای داده است) را از طریق آن متوجه شوید.

اما با مقایسه‌ی همین دو عکس، تصور کنید اگر تصویر سومی هم وجود داشت و طیف رنگ‌ها در آن نسبت به تصویر دوم افزایش می‌یافت، سطح جزئیات قابل رویت تا چه میزان بهبود پیدا می‌کرد. برای همین است که بسیاری عقیده دارند که HDR، تاثیری بسیار ملموس‌تر و قابل توجه‌تری نسبت به 4K در تجربه‌ی نهایی یک مصرف کننده‌ی معمولی می‌گذارد. 

در حال حاضر دو استاندارد HDR 10 و Dolby Vision برای HDR وجود دارند. تفاوت عمده‌ی این دو استاندارد در این است که استاندارد HDR 10 از عمق رنگ ۱۰ بیتی پشتیبانی کرده و استانداردی باز و رایگان است، اما در سوی دیگر استاندارد دالبی ویژن از عمق رنگ ۱۲ بیتی پشتیبانی کرده و استانداردی تجاری است. (برای آشنایی بیشتر با ابعاد فنی HDR و تفاوت استانداردهای موجود برای آن می‌توانید به این مقاله از زومیت نگاهی بیندازید.)

ایکس باکس وان اس HDR

اما آنچه برای کاربر عادی مهم است، نتیجه‌ی نهایی است. خبر خوب این است که به عنوان مصرف کننده، مجبور نیستید از بین این دو استاندارد یکی را انتخاب کنید. هر دو استاندارد می‌توانند به صورت همزمان و مسالمت آمیز در یک دستگاه به کار گرفته شوند؛ که در اکثر موارد نیز چنین است. از لحاظ محتوای موجود نیز بار دیگر جدیدترین کنسول‌های سونی و مایکروسافت به یاری شما خواهند آمد. هم PS4 Pro و هم Xbox One S از بازی‌های HDR پشتیبانی می‌کنند و علاوه بر آن، کنسول مایکروسافت توانایی نمایش بلوری‌های HDR را نیز دارد. برای مثال همین حالا می‌توانید بازی‌هایی مثل The Last of Us و 4 Uncharted را بر روی کنسول سونی، و Gears of War 4 و Forza Horizon 3 را بر روی کنسول مایکروسافت با پشتیبانی از HDR بازی کنید و از سطح جدید جزئیات به نمایش درآمده شگفت زده شوید.

از طرف دیگر، همانطور که چند روز پیش به اطلاع‌تان رساندیم، انجمن بلوری نیز که تا پیش از این تنها از استاندارد HDR10 پشتیبانی می‌کرد، قصد دارد تا پشتیبانی از استاندارد دالبی ویژن را نیز به دیسک‌های خود اضافه کند. کمپانی‌های بزرگ فیلم سازی هالیوودی از جمله لایونز گیت، یونیورسال پیکچرز و وارنر برادرز نیز با حمایت از تصمیم انجمن بلوری اعلام کرده‌اند که در سال جاری فیلم‌های بیشتری را با پشتیبانی از استاندارد دالبی ویژن و از طریق دیسک‌های بلوری عرضه خواهند کرد.

نتیجه: مزیت بزرگ برای همه‌ی تلویزیون‌های بهره‌مند، از جمله OLED

تاری ناشی از حرکت (Motion Blur)

اثر تاری ناشی از حرکت (Motion blur)

LCDها به داشتن مشکل «تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) مشهورند. هرچند این مشکل در مدل‌های اولیه‌ی LCDها شدت بیشتری داشت، اما هنوز هم این مشکل حتی در تلویزیون‌های LCD بالارده نیز به صورت کامل رفع نشده است. جالب اینجا است که حتی تلویزیون‌های CRT قدیمی نیز در این زمینه عملکرد بهتری نسبت به تلویزیون‌های LCD دارند. علت مشکل هم از اینجا ناشی می‌شود که کریستال‌های مایع در LCDها نمی‌توانند با سرعت بالا تغییر جهت بدهند و در نتیجه هنگام تعویض هر فریم بر روی تلویزیون، اثر فریم قبلی برای مدت اندکی (در حد چند میلی ثانیه) همچنان بر روی صفحه باقی خواهد ماند.

اگر به خاطر داشته باشید، در قسمت قبل با بررسی تکنولوژی به کار رفته در تلویزیون‌های پلاسما به این نتیجه رسیدیم که نرخ بروزرسانی (Refresh Rate) بالا و زمان پاسخ‌دهی (Response Time) پایین در این تلویزیون‌ها باعث می‌شود تا اثر تاری ناشی از حرکت به حداقل برسد. همین دلیل بود که باعث می‌شد تا بسیاری از افراد از معایب تلویزیون‌های پلاسما چشم پوشی کنند و آن‌ها را به LCD ترجیح بدهند.

OLED اما آمده است تا بهترین مزایای تلویزیون‌های پلاسما، LCD و CRT را با هم ترکیب کند. ال‌جی ادعا می‌کند که سرعت پاسخ‌دهی تلویزیون‌های OLED ساخت این شرکت حدود ۰.۱ میلی ثانیه است. برای مقایسه جالب است بدانید سرعت پاسخ‌دهی تلویزیون‌های LCD بالارده به ۲۰ میلی ثانیه می‌رسد. این تفاوت هنگام انجام بازی‌های ویدئویی و تماشای مسابقات ورزشی بیشتر خودش را نشان می‌دهد.

برای تست نمایشگری که همین حالا مشغول خواندن این متن در آن هستید، می‌توانید با مراجعه به سایت testufo.com و مشاهده‌ی تصاویر متحرک، اثر تاری ناشی از حرکت را در نمایشگر خود به چشم ببینید. برای مثال، هنگام مشاهده‌ی حرکت این تصویر از برج ایفل در نمایشگرهای LCD به خوبی متوجه Blur و تاری ناشی از حرکت خواهید شد. در حالی که اگر این صفحه را در یک تلویزیون OLED مشاهده کنید، به نظر خواهد رسید که یک کارت پستال واقعی از برج ایفل به صورت فیزیکی در جلوی تلویزیون در حال جابجا شدن است!

نتیجه: مزیت بزرگ برای OLED

دقت رنگ‌ها

تلویزیون اولد پاناسونیک

یکی از معایب عجیب تلویزیون‌های OLED این است که رنگ‌های آن‌ها به صورت پیش‌فرض کالیبره نیستند. حتی اگر دو تلویزیون OLED از یک شرکت خاص و با مدل یکسان را بررسی کنید، متوجه خواهید شد که دقت رنگ‌های پیش‌فرض آن‌ها با یکدیگر متفاوت است. به نظر می‌رسد که پنل‌های OLED را به دلایل ماهیتی نمی‌توان با دقت رنگ یکسان تولید کرد. به همین دلیل است که در یک خط تولید تلویزیون OLED، دقت رنگ هر پنل با پنل دیگر متفاوت است. از طرفی چون کالیبراسیون تک تک تلویزیون‌ها کار زمان‌بر و پرهزینه‌ای است، متاسفانه تولید کنندگان تلویزیون‌های OLED نیز زحمت این کار را به خود نمی‌دهند.

مشکل وقتی پیچیده‌تر می‌شود که متوجه شوید برای کالیبره کردن تلویزیون به یک تصویر استاندارد و خاص نیاز است تا با استفاده از آن و دستگاه colorimeter بتوان از طریق بخش تنظیمات رنگ تلویزیون، آن را کالیبره کرد. اگر هم به صورت دستی بخواهید تلویزیون را کالیبره کنید، متاسفانه دستگاه‌هایی مانند ایکس باکس وان که بخش کالیبراسیون نسبتا کاملی دارند، تصاویر و پترن‌های خود را برای تلویزیون‌های SDR در نظر گرفته‌اند و این درحالی است که تلویزیون OLED شما HDR است.

طیف رنگ تلویزیون اولد

از کالیبراسیون هم که بگذریم، ظاهرا از لحاظ طیف رنگ (Color Gamut) هم صفحات LCD با تکنولوژی نقاط کوانتومی قادر به تولید رنگ‌های بیشتر و دقیق‌تری نسبت به OLED هستند.  اگر به یاد داشته باشید، تیم کوک در سال ۲۰۱۳ با اشاره به مشکل دقت رنگ در صفحات OLED، آن‌ها را به باد انتقاد گرفته بود. اما مزایای استفاده از تکنولوژی OLED به قدری زیاد هستند که به راحتی می‌توان از این مشکل جزئی (که البته رفع شدنی هم هست) گذشت. تا جایی که حتی اپل هم از موضع پیشین خود عقب نشینی کرده و قرار است در آیفون‌های بعدی از پنل‌های OLED ساخت سامسونگ استفاده کند.

نتیجه: عیب جزئی برای OLED

زاویه‌ی دید

زاویه‌ی دید (Viewing Angle) در تلویزیون‌ها نسبت به دیگر در دستگاه‌های دارای نمایشگر از اهمیت به مراتب بالاتری برخوردار است؛ چرا که برخلاف تلفن‌های هوشمند یا تبلت که دستگاه‌های شخصی هستند و معمولا تنها یک نفر از زاویه‌ای یکسان از آن‌ها استفاده می‌کند، تلویزیون‌ها اغلب توسط تعداد افراد بیشتری و از زوایای متفاوت تماشا می‌شود.

زاویه‌ی دید نیز از دیگر زمینه‌هایی است که تلویزیون‌های OLED در آن با اختلاف زیاد نسبت به تلویزیون‌های LCD بهتر عمل می‌کنند. معمولا در بررسی تاثیر تغییر زاویه‌ی دید بر روی کیفیت تصویر به نمایش درآمده، سه فاکتور «تغییر رنگ»، «کاهش روشنایی» و «کاهش عمق رنگ سیاه» بررسی می‌شوند.

تغییر رنگ تلویزیون‌های OLED در زوایای مختلف بسیار ناچیز است؛ بطوریکه در زاویه‌ی ۶۰ درجه، این میزان تغییر تنها به ۹ درصد می‌رسد. این در حالی است که در بالارده‌ترین تلویزیون‌های LCD بازار میزان تغییر رنگ در همان زاویه به ۵۹ درصد می‌رسد.

از لحاظ کاهش روشنایی هم اوضاع به نفع تلویزیون‌های OLED است؛ اما بیشترین تفاوت در کاهش عمق رنگ سیاه به چشم می‌خورد. در حالی که عمق رنگ سیاه تلویزیون‌های اولد با تغییر زاویه تغییر نمی‌کند (۰ درصد افزایش روشنایی رنگ سیاه در هر زاویه‌ای)، اما تلویزیون‌های LCD در زاویه‌ی ۴۵ درجه ۴۱۹ درصد افزایش روشنایی رنگ سیاه را تجربه می‌کنند که تاثیر بسیار نامطلوبی بر کیفیت تصاویر گذاشته و رنگ سیاه را کاملا خاکستری نشان می‌دهد.

نتیجه: مزیت قابل توجه برای OLED

قیمت

کاز هیرای در حال معرفی تلویزیون اولد براویای سونی در جریان نمایشگاه CES 2017

یک باور نادرست در مورد تلویزیون‌های OLED، قیمت بالای آن‌ها است. درست است که نمی‌توانید تلویزیون OLED ارزان قیمتی در بازار پیدا کنید، اما دلیل آن نبود مدل‌های پایین‌رده یا میان‌رده‌ی این تلویزیون‌ها است. همانطور که پیشتر اشاره کردیم، تمامی تلویزیون‌های OLED معرفی شده طی یک سال گذشته 4K و HDR هستند. بدیهی است که تمامی این تلویزیون‌ها هوشمند (Smart TV) نیز هستند که این موضوع نیز به قیمت آن‌ها می‌افزاید. 

طبیعتا نباید یک تلویزیون OLED (که در واقع محصولی لوکس و Premium است) را با یک LCD‌ پایین‌رده، غیر هوشمند، فول‌اچ‌دی و غیر HDR مقایسه کرد. اگر به LCDهای منحنی بالارده (که اکثرا از قابلیت‌هایی مشابه تلویزیون‌های OLED بهره می‌گیرند) نگاهی بیندازید، حتی مدل‌هایی را خواهید یافت که از مشابه OLED خود نیز گران‌تر هستند.

نتیجه: در صورت خرید تلویزیون بالارده، تفاوت قیمتی با رقبای LCD ندارد.
در صورت داشتن بودجه محدود، عیب برای OLED

در قسمت بعد، پس از مقایسه‌ی جدیدترین تلویزیون‌های OLED معرفی شده در نمایشگاه CES 2017، به این سوال پاسخ خواهیم داد که آیا زمان آن رسیده است که تلویزیون خود را ارتقاء بدهید یا خیر.

این مطلب ادامه دارد …

[ad_2]

لینک منبع

OLED به زبان ساده؛ قسمت اول: مقایسه با دیگر تکنولوژی‌ها

[ad_1]

تلویزیون‌های اولد (OLED) در سال‌های اخیر بسیار مقرون به صرفه شده‌اند. در سال ۲۰۱۳، تلویزیون‌های ۵۵ اینچ OLED حدود ۹ هزار دلار قیمت داشتند و این در حالی است که الان در اوایل سال ۲۰۱۷، با گذشت حدود تنها ۳ سال، قیمت تلویزیون‌های OLED به ۱۸۰۰ دلار رسیده است. علاوه بر کاهش چشمگیر قیمت، تلویزیون‌های OLED ای که ظرف یک سال گذشته معرفی شده‌اند، از دو مزیت بزرگ دیگر نیز برخوردارند: تمامی آن‌ها HDR و 4K هستند. (در ادامه به تفصیل درباره‌ی HDR و 4K توضیح خواهیم داد.)

 تا چندی پیش LG تنها تولید کننده‌ی تلویزیون‌های OLED در دنیا بود؛ اما در نمایشگاه CES 2017 این روند تغییر کرد. حالا دیگر سونی و پاناسونیک نیز به جمع تولیدکنندگان تلویزیون‌های OLED پیوسته‌اند. سامسونگ هم با معرفی تلویزیون‌های جدید QLED خود در نمایشگاه، بسیاری را سردرگم کرده است. حرف Q در این عبارت مخفف Quantum Dots یا نقاط کوانتومی است. تلویزیون‌های QLED سامسونگ نه OLED هستند، نه LCD؛ بلکه QLED یک تکنولوژی کاملا جدید و متفاوت است. 

تلویزیون QLED سامسونگ

تلویزیون‌های QLED سامسونگ در سه سری Q7، Q8 و Q9 عرضه خواهند شد. تلویزیون‌های OLED سونی و پاناسونیک نیز به ترتیب XBR-A1E Bravia 4K OLED TV و EZ1002 OLED نام دارند. (برای آشنایی با تمامی تلویزیون‌های معرفی شده در جریان نمایشگاه CES 2017 اینجا را مشاهده کنید.)

قبل از اینکه به معرفی تکنولوژی OLED و آشنایی با مزایا و معایب تلویزیون‌های بهره‌مند از این تکنولوژی بپردازیم، بهتر است ابتدا با رقبای این تکنولوژی آشنا شویم.

چرا نمی‌توان مزایای تکنولوژی OLED را به راحتی به تصویر کشید؟

در دنیای فناوری، هرگاه تکنولوژی جدیدی از راه می‌رسد، رسانه‌ها، سایت‌ها و خبرگزاری‌ها سعی می‌کنند در قالب تصویر و ویدئو، برتری‌های فناوری جدید را به مخاطب نشان بدهند. طنز روزگار اینجا است که مزایا و برتری‌های تکنولوژی‌های مرتبط با «نمایشگر» را نمی‌توان به راحتی به «نمایش» گذاشت.

تلویزیون HDRتصاویری مانند تصویر بالا، در واقع حقه‌های تبلیغاتی هستند. تفاوت HDR را نمی‌توان از طریق بستر غیر HDR به نمایش گذاشت.

برای مثال، قابلیت HDR را در نظر بگیرید. به زبان ساده، استاندارد HDR با نمایش بیش از یک میلیارد رنگ (مقایسه کنید با ۱۶ میلیون رنگ نمایشگرها و تلویزیون‌های معمولی)، طیف وسیع‌تری از جزئیات را بر روی نمایش‌گر نشان داده و به افزایش کنتراست نیز کمک می‌کند. اگر بعد از خواندن جمله‌ی قبل به هیجان آمده و سعی دارید با جستجوی تصاویر و ویدئوهای HDR در اینترنت، تفاوت ۹۰۰ میلیون رنگی را با چشمان خودتان ببینید، از همین حالا بدانید که تلاش‌تان بی‌نتیجه است.

مقاله‌های مرتبط:

 ایراد کار اینجا است که مزایای تکنولوژی HDR را نمی‌توان از طریق بستر غیر HDR به نمایش گذاشت. نمایشگری که شما همین حالا در حال خواندن این متن در آن هستید، به احتمال بسیار زیاد HDR نیست و تنها توانایی نمایش ۱۶ میلیون رنگ را دارد. برای همین نمی‌توانید مزایای نمایشگرهای HDR را با استفاده از آن ببینید. درست مثل اینکه بخواهیم مزایای تلویزیون رنگی را از طریق تلویزیون سیاه و سفید به نمایش بگذاریم!

تلویزیون رنگی

تبلیغ تلویزیون رنگی از طریق بستر سیاه و سفید

برای درک تاثیر تفاوتی که HDR ایجاد می‌کند، تنها یک راه وجود دارد: دیدن یک نمایشگر HDR از نزدیک.

اوضاع برای تکنولوژی OLED نیز به همین ترتیب است. هر چقدر که درباره‌ی آن نوشته، یا نمودار و تصویر و ویدئو ساخته شود، باز هم نمی‌توان ویژگی‌های آن را از طریق «بستر غیر اولد» به خوبی به مخاطب نشان داد. با این حال در این مطلب با توضیح کامل ابعاد فنی و تشریح جزئیات این تکنولوژی، سعی می‌کنیم تصویر درستی از ویژگی‌های تکنولوژی OLED در ذهن مخاطب ایجاد کنیم.

یک اشتباه رایج

تلویزیون LED سامسونگ

شاید با مقایسه‌ی کلمه‌ی OLED و LED با خود بگویید این همه سر و صدا برای چیست؟ تنها برای یک حرف اضافه‌ی O که آن هم مخفف Organic است؟ اصلاً LED ارگانیک به چه معناست؟ آیا مانند میوه و سبزیجات ارگانیک آن‌ها را بدون استفاده از کود و سم کِشت می‌کنند؟!

جواب کوتاه این است که اتفاقا همین کلمه‌ی «ارگانیک» است که اصلی‌ترین تفاوت را ایجاد می‌کند.

تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار در واقع LCD هستند

قبل از ادامه اشاره به یک نکته‌ی مهم ضروری است: چیزی به اسم تلویزیون LED وجود خارجی ندارد. عبارت تلویزیون LED تنها یک عبارت تبلیغاتی گمراه کننده است که توسط سازندگان بزرگ تلویزیون برای بازاریابی بهتر محصولات‌شان استفاده می‌شود. تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار (از جمله LED منزل خود شما) در واقع تلویزیون‌های LCD هستند. عبارت LED جلوی نام تلویزیون‌ها، به طرز فریبکارانه‌ای مخفف عبارت طولانی‌تر «LED-backlit LCD» به معنای «LCD روشن شده توسط نور پس‌زمینه‌ی LED» است.

(برای آشنایی با تلویزیون‌های LCD با نور پس‌زمینه‌ی LED، و تفاوت آن‌ها با تلویزیون‌های LCD با نور زمینه CCFL (فلوئورسنت)، و همچنین آشنایی با تکنیک تاریکی موضوعی (Local Dimming) این مطلب زومیت را مطالعه کنید.)

حالا که متوجه شدیم تمامی تلویزیون‌های LED موجود در بازار در واقع LCD هستند، شاید بهتر باشد با آن‌ها (که مهمترین رقیب فعلی تلویزیون‌های OLED هستند) بیشتر آشنا شویم.

LCD چیست و چگونه کار می‌کند؟

LCD مخفف Liquid Cristal Display یا «نمایشگر کریستال مایع» است. در تلویزیون‌های LCD، کریستال‌های مایع توسط الکتریسیته فعال شده و طوری می‌چرخند تا با عبور نور از زاویه‌ای خاص، رنگ‌های متفاوتی برای هر پیکسل تولید کنند. برای نمایش رنگ سیاه نیز این کریستال‌ها با چرخش در زاویه‌ای خاص، آرایشی به خود می‌گیرند تا عبور نور از خود را به حداقل برسانند. 

LCD چگونه کار می‌کند؟

در حالی که تکنیک چرخش کریستال‌های مایع مزایای بسیار زیادی را با خود به همراه می‌آورد (از جمله قیمت پایین، ضخامت کم و استفاده از مواد سبک)، اما صفحات LCD نقاط ضعفی هم دارند که بزرگ‌ترین آن‌ها عدم توانایی نمایش رنگ سیاه است. حتی وقتی که تمامی کریستال‌ها برای جلوگیری از عبور نور می‌چرخند، باز هم مقداری از نور پس‌زمینه از آن‌ها عبور می‌کند. جالب اینجا است که حتی پروژکتورها و تلویزیون‌های قدیمی CRT هم چنین مشکلی (که به نشت نور (light bleed) معروف است) ندارند و این عیب تنها مختص تلویزیون‌های LCD است.

تلویزیون‌های OLED نور پس‌زمینه ندارند و در نتیجه با نمایش رنگ سیاه واقعی، کنتراست‌شان بی‌نهایت است

اما در تلویزیون‌های OLED چیزی به اسم نور پس زمینه وجود ندارد و هر پیکسل خودش نور خودش را تامین می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که برای نمایش رنگ مشکی، پیکسل مورد نظر بتواند به راحتی خاموش شود و سیاه‌ترین رنگ ممکن را تولید کند. همین موضوع باعث می‌شود که کنتراست تلویزیون‌های OLED اصلا قابل مقایسه با تلویزیون‌های LCD نباشد.

اصطلاح نسبت کنتراست (هنگامی که برای اشاره به نمایشگرها از آن استفاده می‌شود) به معنی تفاوت روشن‌ترین و تاریک‌ترین حالت یک نمایشگر است. تلویزیون‌های LCD در تاریک‌ترین حالت ممکن نیز مقداری نور از خود نشت می‌دهند و درنتیجه بهتر است هنگام خرید آن‌ها تلویزیونی را انتخاب کنید که نسبت کنتراست بیشتری داشته باشد. برای مثال نسبت کنتراست 1:20,000 (بخوانید یک به بیست هزار) بسیار بهتر از کنتراست 1:1,000 است. در تلویزیون‌های OLED اما دیگر این دغدغه وجود ندارد. همه‌ی تلویزیون‌های OLED قادرند سیاه مطلق تولید کنند و در نتیجه کنتراست همه‌ی آن‌ها به اصطلاح «بی‌نهایت» است.

اگر علاقه دارید درباره‌ی تفاوت تلویزیون‌های LCD و OLED بیشتر بدانید، مطالعه‌ی این مطلب زومیت را به شما توصیه می‌کنیم. در این بررسی حرفه‌ای، متخصصان دیسپلی‌میت به مقایسه‌ی برترین تلویزیون LCD بازار با بهترین OLED موجود پرداخته‌اند. ناگفته پیدا است که تلویزیون OLED تقریبا در تمامی زمینه‌ها پیروز میدان بود. مطلب مذکور علاوه بر مقایسه‌ی دو تکنولوژی، اصطلاحات تخصصی بسیاری درباره‌ی تلویزیون‌ها و نمایشگرها را توضیح می‌دهد و خواندن آن خالی از لطف نیست.

پلاسما چیست و چرا دیگر خبری از آن نیست؟

تلویزیون‌های پلاسما برای نمایش پیکسل‌ها از سلول‌هایی حاوی «گازهای یونیزه شده» یا همان پلاسما استفاده می‌کنند. این تلویزیون‌ها روشنایی بسیار بالایی دارند و در عین حال رنگ سیاه را بسیار بهتر از LCD ها به نمایش می‌گذارند. در حقیقت، تنها رقیب پلاسما در کنتراست، تلویزیون‌های OLED هستند.

تلویزیون پلاسمای پاناسونیک

همچنین به دلیل ویژگی‌های فنی، به راحتی می‌توان تلویزیون‌های پلاسما را در ابعاد غول آسا تولید کرد. (تصویر بالا مربوط به تلویزیون پلاسمای ۱۵۲ اینچی TH-152UX1 پاناسونیک است.) مزایای تلویزیون‌های پلاسما به همین‌جا ختم نمی‌شود. شاید برایتان عجیب باشد که بدانید بعضی خوره‌های فیلم و مسابقات ورزشی هنوز هم تلویزیون پلاسمای قدیمی خود را به تلویزیون‌های LCD جدید ترجیح می‌دهند. اما دلیل این کار چیست؟

مقاله‌های مرتبط:

پاسخ در نرخ بروزرسانی (Refresh Rate) بسیار بالای تلویزیون‌های پلاسما است که موجب به حداقل رسیدن «اثر تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) می‌شود. اما این اصطلاحات به چه معنا هستند؟

نرخ به روز رسانی یا ریفرش ریت که با واحد «بر ثانیه» یا همان هرتز (Hz) بیان می‌شود، نشان می‌دهد که تصویر موجود بر روی صفحه، ظرف یک ثانیه چند بار عوض می‌شود. برای مثال، تلویزیونی که همین حالا در منزل از آن استفاده می‌کنید، به احتمال بسیار زیاد ریفرش ریتی حدود ۶۰ هرتز دارد. این یعنی در هر ثانیه، تصویر موجود بر روی صفحه‌ی تلویزیون شما ۶۰ بار عوض می‌شود.

ریفرش ریت

هرچه نرخ به روزرسانی بیشتر باشد، اثر «Blur» یا تاری کمتری را مشاهده خواهید کرد. این تاری ناشی از حرکت، خود را در فیلم‌های اکشن یا مسابقات ورزشی بیشتر نشان می‌دهد. نرخ بروزرسانی تلویزیون‌های میانرده‌ی LCD موجود در بازار حدود ۱۲۰ هرتز و تلویزیون‌های بالارده ۲۰۰ هرتز است. به تازگی ایسوس مانیتور مخصوص بازی ROG Swift PG258Q را معرفی کرده است که نرخ بروزرسانی آن به ۲۴۰ هرتز می‌رسد. اما نرخ بروزرسانی تلویزیون‌های پلاسما چقدر است؟  

تلویزیون‌های پلاسمای پاناسونیک نرخ بروزرسانی برابر با ۶۰۰ هرتز دارند. بسیار بعید است که بالارده‌ترین تلویزیون‌های LCD و OLED حتی ظرف چند سال آینده بتوانند به نزدیکی این عدد برسند.

تلویزیون پلاسما panasonic

اما با توجه به این همه مزیت (روشنایی خیره کننده، کنتراست بالا، نرخ بروزرسانی باورنکردنی و توانایی تولید در ابعاد غول آسا)، چرا دیگر خبری از تلویزیون‌های پلاسما در بازار نیست؟ حقیقت این است که تکنولوژی پلاسما معایب خود را نیز دارد. بزرگترین این معایب عبارتند از ضخامت زیاد، وزن بالا، مصرف زیاد انرژی، عدم پشتیبانی از رزولوشن‌های بالاتر از 1080p و «اثر سوختگی».

تلویزیون‌های پلاسما ضخیم، سنگین، پرمصرف و محدود به رزولوشن فول اچ‌دی هستند

به نظر نمی‌رسد چهار مورد اول از معایت تکنولوژی پلاسما، نیازی به توضیح داشته باشند، اما اثر سوختگی چیست؟

اثر سوختگی یا Burn-in به باقی ماندن شبحی از تصویر بر روی نمایشگر، پس از نمایش آن برای مدت زمان طولانی می‌گویند. اگر برای مدت زیادی یک تصویر ثابت بر روی صفحه‌ی تلویزیون‌های پلاسما باقی بماند، هاله‌ای از آن بر روی تلویزیون باقی خواهد ماند. مدل‌های ابتدایی تلویزیون‌های پلاسما بیشتراین مشکل را داشتند و در مدل‌های جدیدتر، شدت اثر Burn-In تا حدود زیادی کاهش یافت، اما همچنان در مقایسه با تلویزیون‌های LCD و OLED، اثر سوختگی در تلویزیون‌های پلاسما بیشتر دیده می‌شود.

مجموعه‌ی معایب تلویزیون‌های پلاسما که در بالا به آن‌ها اشاره شد، باعث شدند تا عرضه‌ی این تلویزیون‌ها از سال ۲۰۱۴ در آمریکا متوقف شود. انتظار می‌رود تولید و عرضه‌ی تلویزیون‌های پلاسما در بقیه‌ی نقاط دنیا نیز به تدریج متوقف شود.

در قسمت بعدی به تشریح ویژگی‌های تلویزیون‌های OLED و مقایسه‌ی جدیدترین تلویزیون‌های معرفی شده در نمایشگاه CES 2017 خواهیم پرداخت.

این مطلب ادامه دارد …

[ad_2]

لینک منبع

بهترین تلویزیون ها در CES 2017

[ad_1]

تلویزیون ها بخش بزرگی از نمایشگاه CES 2017 را تشکیل می‌دهند. در ادامه با زومیت همراه باشید تا بهترین تلویزیون های معرفی‌شده در این نمایشگاه را مرور کنیم.

“).html();}
function fromNow(date){return new moment(date).fromNow();}
function callChangeNode(item){readMore($(“option[value='”+$(item).val()+”‘]”),false);}
$(document).ready(function(){$(“.fromNow”).each(function(){$(this).html(new moment($(this).attr(“data-date”)).fromNow());});});function hideReadMoreZones(item){$(“.topic-read-more-zone”).each(function(){$(this).fadeOut(500);});$(“#”+item.attr(“for”)).fadeIn(500);}
function readMore(item,isMore,isFeatured){var exist=true;item=$(item);if(item.attr(“class”).indexOf(“topic-group”)>-1){$(“li.is-selected”).removeClass(“is-selected”);item.addClass(“is-selected”);}
if(item.attr(“class”).indexOf(“topic-group”)>-1){if(!$(“#”+item.attr(“for”)).html()){$(“#topic-group-zone”).append(“”);exist=false;}else{if(!isMore){hideReadMoreZones(item);return;}}}
if(exist){item.attr(“for”,item.closest(“.topic-read-more-zone”).attr(“id”));}
hideReadMoreZones(item);$.ajax({type:”post”,dataType:”json”,data:{topicId:150806,groupTopicStartDate:’11/27/2016 4:23:00 PM’,groupTopicEndDate:”,tagId:$(item).attr(“data-tag-id”),pageIndex:$(item).attr(“data-next-page”),isFeatured:(isFeatured?true:false)},url:”/cms/topic/gettopicsreadmore/”,success:function(response){if(response.isSucceed){var zone=$(“#”+$(item).attr(“for”));if(!exist){zone.append(“

“);}
$.each(response.model,function(index,topic){if(topic.coverUrl){topic.cover=topic.imagePrefixAddress+”/”+pickImageUrl(topic.coverUrl,400,267);}
topic.index=index+1;$(‘#topic-group-template’).tmpl(topic).appendTo(zone.find(“>.cb-module-block”));});if(!exist){zone.append(“

“);if(Math.ceil(parseInt(item.attr(“data-total”))/10)>1){zone.append(“نمایش پست های بیشتر“);}}
else{var nextPage=parseInt(zone.find(“.read-more-button”).attr(“data-next-page”));if(Math.ceil(parseInt(item.attr(“data-total”))/10)

[ad_2]

لینک منبع

شیائومی از تلویزیون فوق باریک و ماژولار Mi TV 4 رونمایی کرد

[ad_1]

جدیدترین تلویزیون شیائومی از طراحی زیبا و ضخامت بسیار اندکی بهره می‌برد تا توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب کند.

شرکت جوان شیائومی با ورود به حوزه‌های مختلف فناوری و عرضه‌ی محصولات جذاب، همچنان منجر به شگفتی کارشناسان فناوری شده است. این شرکت که برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ در رویداد CES حضور یافت، اکنون پس از تنها ۶ سال یکی از کنفرانس‌های جذاب این نمایشگاه را برگزار کرد. 

شیائومی علاوه بر معرفی نسخه‌ی سفید رنگ گوشی بسیار زیبای می میکس، از جدید‌ترین تلویزیون خود نیز رونمایی کرد. جدید‌ترین تلویزیون شیائومی ضخامت بسیار اندکی دارد؛ ضخامت این تلویزیون حتی از آیفون و می میکس کمتر است. تلویزیون جدید شیائومی در باریک‌ترین نقطه‌ی خود ضخامتی برابر با ۴.۹ میلی‌متر دارد. این موضوع در کنار حاشیه‌های بسیار اندک، باعث شده است تا با محصولی زیبا و جذاب روبرو باشیم. 

تلویزیون شیائومی xiaomi mi tv 4

Mi TV 4 امکان اتصال به اکو سیستم شیائومی را دارد. پیش از این دستگاه‌های متنوعی اعم از یخچال، ربات تمیز کننده، دوچرخه برقی، اسکوتر و پهباد در این اکو سیستم حضور داشتند.

شیائومی Mi TV 4 در بخش نرم‌افزار از نسخه‌ی سفارشی‌سازی شده‌ی اندروید با نام Patch Wall بهره می‌برد. این سیستم عامل با توجه به تاریخچه جستجو‌های کاربران در اینترنت، محتوای مناسب آن‌ها را پیشنهاد می‌دهد. 

تلویزیون شیائومی xiaomi mi tv 4

علاوه بر بدنه‌ی باریک و سیستم عامل هوشمند، Mi TV 4 از قابلیت ماژولار نیز بهره می‌برد. تمامی بخش‌های این تلویزیون اعم از مادربورد و سیستم صوتی، می‌توانند به راحتی از مکان خود خارج شده و با نمونه‌ی ارتقا یافته تعویض شوند. هوگو بارا قائم مقام شیائومی تلویزیون‌های ماژولار را جمع و جورتر و زیباتر از انواع سنتی، عنوان کرد. 

Mi TV 4 همچنین با سیستم سینمای خانگی انحصاری خود، به فروش می‌رسد. این سیستم صوتی از تکنولوژی صدای فراگیر Dolby Atoms پشتیبانی می‌کند و جلوه‌ی موسیقی سه بعدی را برای کاربران به ارمغان می‌آورد. این موضوع بدین معنا است که کاربران قادر خواهند بود صدای هلیکوپتر در آسمان یا نزدیک شدن شخصی را بسیار شبیه به دنیای واقعی تجربه کنند. 

تلویزیون شیائومی xiaomi mi tv 4

تلویزیون‌های فوق‌باریک در CES 2017 حضور پررنگی داشتند. ال‌جی نیز پیش از این نمونه‌ی فوق‌باریک OLED مخصوص خود را معرفی کرد که تنها امکان اتصال بر روی دیوار را دارد. اما تلویزیون نام‌برده با وجود طراحی بسیار زیبا و پنل باکیفیت، از قابلیت ماژولار بودن Mi TV 4 بهره‌مند نیست. نسخه‌ی ۶۵ اینچ Mi TV 4 به همراه Dolby Atoms، با قیمت کمتر از ۲۰۰۰ دلار در سال جاری میلادی به فروش خواهد رسید. نسخه‌ی فاقد پشتیبانی از Dolby Atoms‌نیز با قیمت ۱۵۰۰ دلار به فروش خواهد رسید. شیائومی همچنین اعلام کرده است که انواع ۴۹ و ۵۵ اینچی این تلویزیون نیز با قیمت‌های کمتر به زودی معرفی و به فروش می‌رسند.

نظر شما در رابطه با تلویزیون جدید شیائومی چیست؟

[ad_2]

لینک منبع

فیلیپس تلویزیون HDR با دالبی ویژن به نمایش در آورد

[ad_1]

بهترین‌های بازار تلویزیون امسال از فناوری HDR پشتیبانی خواهند کرد و تلویزیون‌های جدید فیلیپس نیز از این قاعده مستثنی نیستند. 

HDR فناوری داغ امسال در بازار تلویزیون است و تولیدکنندگان تلویزیون، پرچمداران امسال خود را با پشتیبانی از این فناوری آغاز کرده‌اند. فیلپس امروز در CES 2017 سری جدید تلویزیون‌های اولترا اچ‌دی خود را با پشتیبانی از HDR رونمایی کرد. برخی از تلویزیون‌های جدید این شرکت علاوه بر پشتیبانی از فناوری HDR10، از دالبی ویژن نیز پشتیبانی می‌کنند.

تلویزیون‌های سری ۶۰۰۰، ۷۰۰۰ و ۸۰۰۰ فیلیپس به همراه بلو‌ری پلیر جدید این شرکت با نام BDP7502 از HDR و Dolby Vision پشتیبانی می‌کنند. 

تلویزیون‌های سری ۸۰۰۰

سری ۸۰۰۰ بهترین رده از تلویزیون‌های جدید فیلیپس است که از فناوری HDR10 و دالبی ویژن پشتیبانی می‌کند و طیف وسیعی از رنگ‌ها را به نمایش در می‌آورد. این تلویزیون قادر است ۷۵ درصد از طیف رنگی استاندارد BT.2020 را پوشش دهد. فیلیپس از فناوری BrightPro در این تلویزیون بهره برده است که شدت روشنایی تصویر را دو برابر بیشتر از تلویزیون‌های رایج LED بازار افزایش می‌دهد. این تلویزیون از فناوری 240Perfect Motion Rate نیز پشتیبانی می‌کند که باعث می‌شود تصاویر ورزشی یا فیلم‌های اکشن با صحنه‌های سریع بصورت روان پخش شوند. این تلویزیون از فناوری 4K Upscaling نیز بهره می‌برد تا در صورت نیاز به پخش تصاویر HD، تصاویر بازسازی و بهینه شده و در رزولوشن 4K پخش شوند. از دیگر مشخصات فنی این تلویزیون می‌توان به پشتیبانی از استاندارد 802.11ac و آنتن MIMO اشاره کرد. 

فیلپس کروم‌کست را در داخل تلویزیون سری ۸۰۰۰ خود قرار داده است تا بتوانید تصاویر یا محتوای مورد نظر خود را از موبایل یا دیگر ابزارهای سازگار با کروم‌کست به تلویزیون استریم کنید. 

تلویزیون‌های سری ۸۰۰۰ فیلیپس از پاییز امسال راهی بازار می‌شوند. تلویزیون ۶۵ اینچ این سری با نام مدل 65PFL8922 قیمت ۱۷۰۰ دلار، سایز ۵۵ اینچ 55PFL8922 با قیمت ۱۲۰۰ دلار و نسخه‌ی ۴۹ اینچی 49PFL8922 با قیمت ۱۰۰۰ دلار به فروش خواهند رسید. 

سری ۷۰۰۰ فیلیپس

تلویزیون‌های سری ۷۰۰۰ و ۶۰۰۰

تلویزیون‌های سری ۶۰۰۰ از نظر مشخصات فنی بسیار شبیه به تلویزیون‌های سری ۸۰۰۰ هستند با این تفاوت که این تلویزیون‌ها به جای ۲۴۰ هرتز، ۱۲۰ هرتز هستند و کروم‌کست نیز ندارد. اما در عوض قیمت پایین‌تری دارند. تلویزیون‌های این سری از سایز ۴۳ تا ۸۶ اینچ و با قیمت ۶۵۰ تا ۷۰۰۰ دلار عرضه می‌شوند. 

اما سری ۷۰۰۰ تنها یک مدل ۹۸ اینچی با نام مدل 98PFL7902 دارد که با قیمت ۲۰ هزار دلار در تابستان امسال راهی بازار خواهد شد. این مدل از نظر سخت‌افزاری درست شبیه به مدل ۸۰۰۰ است اما کروم‌کست ندارد.

تلویزیون‌های سری ۵۰۰۰ و ۴۰۰۰۰

اگر به دنبال تلویزیون هوشمند 4K با پشتیبانی از HDR هستید اما نمی‌خواهید هزینه‌ی بیشتری برای فناوری دالبی ویژن کنید، تلویزیون‌های سری ۵۰۰۰ مناسب شما هستند. این تلویزیون‌ها به پنل ۱۲۰ هرتز مجهز شده‌اند و از وای-فای، کروم‌کست داخلی و 4K Upscaling نیز پشتیبانی می‌کنند. مدل ۴۳ اینچ این سری با قیمت ۵۳۰ دلار و مدل ۶۵ اینچی با قیمت ۱۲۰۰ دلار به فروش خواهند رسید. 

اما در نهایت تلویزیون‌های سری ۴۰۰۰ که ارزان‌ترین محصولات فیلیپس در این سری عرضه می‌شوند از رزولوشن 4K و فناوری HDR پشتیبانی نمی‌کنند. این تلویزیون‌ها از سایز ۳۲ اینچ تا ۵۰ اینچ را پوشش می‌دهند و قیمت آن‌ها نیز از ۲۲۰ دلار تا ۴۵۰ دلار تعیین شده است. 

بلو ری پلیر فیلیپس

فیلیپس علاوه بر تلویزیون‌های جدید خود از دو مدل بلو-ری پلیر نیز با نام‌های BDP7502 و BDP5502 رونمایی کرد. این پخش‌کننده‌ها از رزولوشن 4K پشتیبانی می‌کنند اما مدل گران‌تر یعنی BDP7502 توانایی پخش محتوای HDR10 و دالبی ویژن را دارد.

مدل BDP7502 با قیمت ۳۰۰ دلار و مدل BDP5502 با قیمت ۲۵۰ دلار وارد بازار می‌شوند. 

[ad_2]

لینک منبع